Sıcaktan bunaldığımız ve sinema sezonu açısından nispeten durgun denebilecek günlerde vizyona giren “ Cazibe Kanunları”, izleyeni fazlasıyla memnun edecek sevimli bir romantik komedi. Özellikle türün meraklıları için hoş bir sürpriz olarak nitelenebilecek yapımda başrolleri, yeteneği tartışılmaz Julianne Moore ile şimdilik son ‘007’ Pierce Brosnan paylaşıyorlar. 2002’de çevirdiği iki filmle aynı yıl içinde ‘En İyi Kadın’ (Far From Heaven / Cennetten Çok Uzakta) ve ‘En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu’ (Hours / Saatler) dallarında Oscar adayı olan Julianne Moore, 50’li yılların salon komedilerini andıran yapımda yine çok başarılı. Yakışıklı ‘Bond’ Pierce Brosnan ise, role iyi oturmuş. (Aniden bütün yüzünü kaplayan ‘beyaz dişli’ gülümsemesini biraz ekonomik kullansaydı daha iyi olurdu düşüncesindeyim)
Filmde, New York’un iki başarılı boşanma avukatı ile tanışıyoruz. Kendini mesleğine adamış, kaybetmeye tahammülü olmayan, hırslı Audrey Woods ve şimdiye dek tek bir dava bile kaybetmemiş iş bilir ve yakışıklı Daniel Rafferty. Sık sık aynı davanın farklı taraflarında karşı karşıya gelen ikili, aralarında ilk anda ortaya çıkan ‘çekim kanununa’ kendilerini kaptırıp bir araya gelirler. Farklı karakterleri ve meslekleri, aşklarına engel mi olacaktır? Veyahut aşk ‘neden’ ve kanun tanımayan bir olgu mudur?
Aşk ve evlilik kavramları üzerine sıradan da olsa bir takım değinmelerde bulunan romantik komedi Hollywood’un yeni çiftini müjdeler bir durumda. Moore&Brosnan birlikteliği kendi içinde uyumlu bir kimyaya erişmiş gözüküyor. Fazla sulu olmayan, tatminkar bir birliktelik bu. 50’li yaşların sonuna gelmiş ama güzelliğinden pek bir şey yitirmemiş annesinin bakımlı çekiciliği altında ezilen 35 yaşındaki avukat Audrey rolünde Moore, oldukça inandırıcı. Brosnan ise yine yakışıklı ve sevimli. Karakter rollerinin güçlü ismi Parker Posey de filme ayrı bir renk katmış. ‘Evlenmek, aşık olmak için ilk adımdır’ temasını sık sık yineleyen muhafazakar bakışa rağmen, senaryoya eklenmiş ‘gag’lar ve sağlam diyaloglar filmin izlenebilirliğini ve devamlılığını sağlıyor. “Sliding Doors / Rastlantının Böylesi”, “Antitrust”, “Johnny English” filmlerinin yönetmeni Peter Howitt imzalı 87 dakikalık yapım, sarkmayan, başı ve sonu olan, eli yüzü düzgün bir seyirlik.
Julianne Moore için bir paragraf açmak gerekli düşüncesindeyim. Oynadığı her rolün hakkını vermiş, zirveye ağır ve emin adımlarla ulaşmış, güzel yüzü ve buğulu bakışlarıyla 50’li yılların aktrislerini andıran Moore, aday olduğu ve kazandığı bir çok ödülle Hollywood’un en tepesine kurulmuşa benziyor. Dramdan, gerilime, komediden aksiyona canlandırdığı her karakteri adeta yaşayan aktris, yine çok başarılı. Rolünü benimseyip, sevmiş olduğunu düşündüğüm Moore’u, sanırım bu filmin ardından bir çok romantik komedide izleme şansı bulacağız.
Hollywood’un “Tanrı Amerika’yı ve kutsal aileyi korusun” felsefesinin son ürünü olan film, türe yeni bir soluk getirmese de zeki senaryosu, iyi yönetimi ve güçlü oyunculuğuyla sıcak yaz günlerinde insanın ruhunu okşayan hoş bir atmosfere sahip. Filmi sevgilinizle birlikte izlemeniz şiddetle tavsiye edilir. Hele bir de evlilik planları içindeyseniz, filmden sonra nikah için gün almak üzere evlenme dairesine başvurmanız büyük olasılık. Bir de uyarı: film, bekar kalmak isteyenler için mazeret bırakmıyor.