Brezilya'dan gelen Tanrıkent, gerçek olaylardan sinemaya uyarlanmış. Devletin yoksul ve evsizler için oluşturduğu ve başından attığı vatandaşları için inşa edilen fakir mahallenin adı olan Tanrıkent 60'lı yıllarda çete savaşlarıyla başlayan şiddetin en alasını gösteriyor. Ben şahsen görüntü, kurgu, senaryo, oyunculuk ve yaratıcılık adına bu filmi listemin ilk sırasına koyuyorum. Tabii ki festivalin ilk haftasında Mike Leigh ustanın Ya Hep Ya Hiç'ini de unutmamak gerek. En büyük hayalkırıklığı ise Aşka Dair Her Şey. Şölen'den sonra çok şey beklediğimiz Thomas Vinterberg'in bu son filmi doğrusu tam da Tanrıkent'ten sonra yıkıcı bir etki yarattı.
Festival coşkusundan vizyona dönersek bu hafta iddialı kostümlü drama filmimiz Abdulhamit Düşerken'i görüyoruz. Filmin yönetmeni deneyimli Ziya Öztan ve kadrosu oldukça kalabalık. Sonuç mu? Bunu bilahare kritik bölümümüzde okuyacaksınız. Haftanın hayalkırıklığı ise Morgan Freeman'in başrolde oynadığı bir Stephen King uyarlaması olan Düş Kapanı. İki saati aşkın film uzaylılar istilasından vatanseverlik unsurlarına, bir dolu Hollywood klişesini biraraya getiriyor ama belirli bir düzende değil. Kan gölüne dönen ortamlar, bazı yerinde esprilerle karışıveriyor ve sonuçta ortaya bayağı 'karışık' bir film çıkıyor. Neyse haftanın üçüncü yeni filmi ise bir komedi: Aman Doktor. Steve Martin hayranları bu filme koşturabilirler kuşkusuz.
Kısaca haftanın özeti bu.. 22. İstanbul Film Festivali'de usta sinemacıların klasiklerine her gun bilet dağıttığımızı ve festival özel sayfalarımızı da ziyaret edebileceğinizi hatırlatmadan geçmeyeyim istedim.
Sinemada ve yaşamda iyi seyirler :))