"Cinayet Gecesi"nde Anthony Hopkins'in canlandırdığı Ted Crawford karakterinin zaferi de trajedisi de, kendi ağzından dökülen bu cümlelerde gizli dersek, çok da abartmış olmayız. Tüm mükemmeliyetçiler gibi, Crawford da, bunu açık açık dile getirmese de, kendinin ve attığı her adımın kusursuz olduğunu düşünen bir fani. Eh, ne demişler, çok bilen çok yanılır... Nitekim filmde de Crawford'un son ana kadar kendi elleriyle yaptığı düzenekler gibi kusursuz işleyen cinayet planı, genç bir savcının pes etmeyip, yeterince yakından bakmasıyla kusurunu ele veriyor. Genç savcımız bunu filmin sonunda Crawford'ın yüzüne vurduğundaysa, onun da herkes gibi, parçalanacağı zayıf bir noktası olduğunu görüyoruz: Crawford kontrolün elinden kayıp gitmesine tahammülü olmayan biri. Zaten tüm olayları başlatan, karısının kendisini daha genç ve yakışıklı biriyle aldattığını keşfettiğinde, eline silahı almasının nedeni de bu: O, çevresindeki herkesi her an kontrol etmeye çalışan, her şeyi bilmek isteyen bir egoya sahip. Kimse ona onun izni olmadan sırtını çevirmemeli, yoksa kurşunu yer!

Kusursuz cinayet mümkün mü?

Filmde, Ted Crawford'ın, kendinden hayli genç karısı Jennifer'ın başına gelen de bu. Ted, başka biriyle gizli bir ilişki yaşadığını öğrenince, onu öldürmek üzere kusursuz bir cinayet planı yapıyor. Cinayetin ardından, suç mahalline gelen polis ekipleri arasında, olay yerine girmeye izni olan tek yetkili Dedektif Rob Nunally olunca, sonradan bunun da planının bir parçası olduğunu öğreneceğimiz gibi, Ted bir taşla iki kuş vurma fırsatı yakalıyor. Çünkü Jennifer'ın gizli aşkı, Dedektif Nunally'nin ta kendisi. Ted, çoktan dedektif Nunally'nin kabuğundaki çatlakları fark ettiği için, onu çöküşe ve hata üzerine hata yapmaya zorluyor. Ancak filmde Ted'in karşısına çıkan asıl kahramanımız Dedektif Nunally değil. Genç, yetenekli ve hırslı bölge savcısı Willy Beachum. Yüksek bir maaşla, şehirdeki en prestijli hukuk bürosuna transfer olacakken, 'kolay lokma' olarak gördüğü Beachum davasını üstlenene genç savcı, ilk başta davayı ciddiye almasa da, Ted'i tanıdıkça ne kadar çetin bir cevize çarptığını fark ediyor. Ancak o ipleri eline alana kadar iş işten geçmiş oluyor. Yine de, Dedektif Nunally'nin tüm baskısına rağmen etik değerlerden vazgeçmemesi, Beachum'a bir son dakika golü atma imkânı veriyor. Biz kusursuz insan olmadığı gibi, kusursuz bir cinayet planı da olmayacağını anlarken, Beachum da son gülen iyi güler diyerek, kendinden emin Ted Crawford'ın yüzüne bakıp, pis pis sırıtıyor.

Yönetmen Gregory Hoblit: "Satranç maçı gibi bir film!"

Yönetmeni Gregory Hoblit, filmini Ted Crawford'la Willy Beachum arasındaki bir satranç maçına benzetiyor: "Filmde hamleler ve karşı hamleler var, sonunda bir şah mat!.Crawford, başından sonuna kadar mümkün olan her hamleyi düşünmüş bir satranç ustası gibi. Buna karşılık Willy zamana karşı yarışan şu hızlı oyuncular gibi, karşısındaki ustaya karşı hızıyla ve enerjisiyle ayakta kalmaya çalışıyor. İki ana karakterin görünüşlerindeki zıtlık da bunu destekliyor: Biri yaşını başını alıp olgunlaşmış, diğeri ise sadece görünüm olarak değil ruhen de genç ve toy. Zaten film de bir yanıyla, Willy'nin bu toyluğu üzerinden atıp olgunlaşmasının hikâyesi. Olgunlaşıp ciddi bir adam olduğunda, Ted'i