Soğuk, dondurucu bir Berlin gününde, üstelik tam da Sevgililer Günü’nde size yazıyorum. Sevgililer Günü neyimize; bir yanda yaklaşan savaşın anlamsız soğuk nefesi, bir yanda Berlin’deki yüzlerce film arasındaki koşuşturmamız, bir de oyuncu ve yönetmen sayısız sinemacının basın toplantıları arasında helak olurken kimsenin aklına Sevgililer Günü gelmiyor gibi görünüyor. En azından benim. Ama, entellektüel bakışlar ve gezegenin dört bir yanından yansıyan sorunlu dünya hallerini konu eden filmlerin arasında şöyle bir aşk filmi olsa hayır demem gibi geliyor. Berlin Uluslararası Film Festivali’nin bu son günlerinde galiba artık yorgunluğumuz yavaş yavaş üzerimize inmeye başladı. Film eleştirmeni etiketinin ciddiyetinden hafif sıyrılırsam; şu anda bir Pretty Woman filmine gözatmaya hiç de hayır demeyeceğimi farkediyorum. Ya da yürek titretici kemanlar eşliğindeki In the Mood For Love veya bizden bir film olan Selvi Boylum Al Yazmalım’ı izleyebilirdim. Lakin, burası Berlin ve daha görülecek sayısız film var. Herhangi bir video-dvd dükkanına uğrasam ve de bu filmlerden birisi kiralayıp, kaldığım yerde mum ışığında oturup bu filmleri seyretsem, sabaha vicdan azasından kıvranıyor halde bulabilirim. Bu nedenle yeniden gündeme yani festivale dönüp, henüz izlemediğim yarışma filmlerini ve diğer bölümlerde ilgi bekleyen yapımları izlesem hakkıda daha hayırlı olur. Evet sanırım, Sevgililer Günü’nü ve keyifli bir akşamı size bıraksam daha iyi olacak. Berlin’den sevgilerle...