Altı kişinin bir-iki gününü anlatan “Kaçış”, “Şahane Bir Çift” ve “Yaşamdan Sonra”nın her biri farklı karakterleri odağa yerleştiriyor. Bir filmin kahramanı, diğer iki filmde önemsiz bir yan karakter olabiliyor. “Kaçış”, hapisten kaçan solcu terörist Bruno’yla ona yardım etmeyi reddeden eski dava arkadaşı Jeanne’ın; “Şahane Bir Çift” paranoyak Alain’le eşi Cecile’in; “Yaşamdan Sonra” ise polis memuru Pascal ile uyuşturucu bağımlısı eşi Agnes’in öykülerini öne çıkarıyor. Sırasıyla polisiye gerilim, romantik komedi ve melodram türlerine dahil olan bu üç filmin farklı atmosferleri, birbirine bunca yakın görünen bir grup insanın aslında ne kadar uzak yaşadıklarının altını çiziyor. Karakterlerin sıklıkla kesişen öykülerini ‘Üçleme’nin her bölümünde farklı bir bakış açısından izledikçe, bir filmde bize tuhaf görünen bir davranış, bir söz ya da bir duyguyu, bir sonraki filmle birlikte anlamlandırabiliyoruz. Bazen de gizemini çözdüğümüzü sandığımız bir karakterin gerçek yüzüyle bir sonraki filmin beklenmedik bir anında karşılaşıyoruz. Karakterlerin öykülerini her dinleyişimizde onlar hakkındaki görüşümüz keskin bir biçimde değişiyor. Bu da bizi ister istemez gündelik yaşamımızdaki yargı ve kararlarımızdaki yanılma payı üzerine düşünmeye itiyor. Belvaux’nun ‘Üçleme’si, bu sayede, görünenle gerçeğin örtüşmeyebildiğinin, hatta kimi zaman birbiriyle ilgisiz olduğunun heyecan verici bir canlandırmasına dönüşüyor. Şurası kesin ki ‘Üçleme’, ancak her üç film birden izlendiğinde gerçek etkisini gösterebilir. Nitekim, her film kendi içinde bir bütün olsa da, ‘Üçleme’nin asıl esprisi, filmlerin kesiştiği, çeliştiği, birbirini değiştirdiği noktalarda ortaya çıkıyor. Ayrıca yönetmen aksini iddia etse de, filmleri sırayla izlemek çok önemli. Çünkü “Kaçış” sürükleyici bir giriş, “Şahane Bir Çift” karmaşık bir gelişme, “Yaşamdan Sonra” ise durağan ve hüzünlü bir sonuç bölümü. Dolayısıyla filmleri ayrı ayrı günlere bırakmaktansa, bu akşamki toplu gösterimi kaçırmamanızı tavsiye ederiz.