M. Night Shyamalan 19. yüzyıl dekorunu kullandığı bu yeni filminde 11 Eylül sonrası paranoyasını yansıtıyor. Dolayısıyla korkunun ‘akıl almaz’, açıklanamaz doğası üzerinden ‘global bir köy’ olan günümüz dünyasının açmazları, özellikle Amerikan toplumunun maruz bırakıldığı sıkışmışlığı izliyoruz.
Her M. Night Shyamalan filminden sonra üzerinde bolca konuşulma durumu “Köy”de de geçerli. Ancak buradaki kinaye yani doğru bir şey söylüyor edasıyla kötüyü saklama becerisi bir başka tartışma konusu açabilir, finalde “Köy” halkının kendilerini korumak adına aldıkları kararla seyirciyi iki farklı araziye yöneltebilir.
Shyamalan sinemasında kahramanların finalde yaşadıkları ‘aydınlanma’ halinin ilk sansasyonel örneği “Altıncı His”di. Yönetmenin inanç kavramı “Köy”den hemen önceki filmi “İşaretler”de hayran kitlesini ikiye böldü. “E.T”den bu yana kucak açtığımız uzaylı yaratıkları ‘kötücül’ istilacılar olarak rahip Mel Gibson ve ailesinin üzerine yollayarak inancını tazelemeye çalışması ‘bir bardak suda’ kopardığı fırtına olarak yorumlandı. Minimal bir öykü üzerine yaslanan bu sinemacının 'ne anlattığı değil nasıl anlattığı önemlidir', dersek epeyce yanılmış oluruz. Dinsel motifler, inanca davet gibi mesajlar onun vazgeçmeden tekrarladığı ve sinemasını belirleyen 'takıntılar'.
“Ben sevgi filmleri yapıyorum” diyen 34 yaşındaki M. Night Shyamalan, bu kez aşk öyküsüne de yer verdiği “Köy” ve halkını ne kadar seversiniz bilinmez ama kayıtsız kalamayacağınıza inanın!