İzlanda’nın karın hiç eksik olmayan soğuk ikliminde taşrada yaşadığınızı düşünün. Zaten çok sosyal olduğunu söyleyemeyeceğimiz bu ortamda bir de Albino olduğunuzu hayal edin. İşte “Buzdan Hayaller”de 17 yaşındaki genç Noi böyle bir durumda sıkışıp kalmış bir karakter. Ancak o, gençliğin verdiği şevkle, git gide üzerine gelen taşrada sıkışıp kalmamaya kararlı. Bir de benzin istasyonunda tanışıp aşık olduğu Iris’e olan hisleri işin içine girince, iyiden iyiye yerinde duramamaya başlıyor ve Iris’i de yanına alarak basıp gitmeye karar veriyor. Ancak hayatın zaman zaman tatlı, zaman zaman çileden çıkarıcı şakacılığı, Noi’ye arzuladığı kaçışı sağlamamak için elinden geleni ardına koymuyor. Filmde sempatik Noi karakterinde, müthiş bir performans sergileyen Tomas Lemarquis, hayata karşı çıkan bu karakter ve kendiyle ilgili bakın neler söylemiş: Tomas Lemarquis kim, bize biraz kendinizden bahseder misiniz? İzlanda’lı bir anne ile Fransız bir babanın çocuğuyum. Çocukluğum İzlanda’da geçti. Paris’te drama okudum ancak ardından tekrar İzlanda’ya döndüm. Bir kaç kısa filmde ve Villiljos adında uzun metraj bir yapımda rol aldım. Dagur’a (“Buzdan Hayaller”in yönetmeni) tekrar rastlamam da o film sayesinde oldu. ‘Tekrar’ diyorum çünkü Dagur aynı zamanda benim liseden sınıf arkadaşım. O tarihten bu yana İzlanda’da çeşitli Tv projelerinde çalıştım. ‘Reykjavik Cultural City 2000’ adlı sanatçılardan oluşan bir grubun üyelerinden birisiyim. Şu anda, üniversitede güzel sanatlar eğitimi görüyorum. Sanatın bir bütün olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden de hâlâ güzel sanatlar eğitimi alıyorum. Sanatın tüm dalları arasında bir rezonans olduğunu düşünüyorum. İzlanda’da oyunculuk yapmanın Fransa’da oyunculuk yapmaktan bir farkı var mı? Burada kısa sürede isim yapmak ve sektörün içinde önemli bağlantılar kurmak mümkün. Ancak şunu da belirtmek gerek ki, İzlanda’da geniş bir sektörden bahsetmek mümkün değil. En önemli kariyer hedeflerimden birisi hem oyunculuğuma hem de plastik sanatlarla aynı anda uğraşmaya devam edebilmek. Birden fazla işe sahip olmak tipik bir İzlandalı özelliğidir. Bir projenin kendisini beğendiğim sürece hikâyenin nerede geçtiğinin önemi yok. İzlanda sadece coğrafi anlamda değil kültürel anlamda da dünyanın geri kalanından izole edilmiş bir bölge. Sanırım bu yüzden pek çok İzlandalı okulu bitirdikten sonra uzun seyehatlere çıkıyor. Ancak ne kadar uzağa giderse gitsin bir İzlanda’lı için ülkesiyle kurduğu bağlar çok önemlidir. Eninde sonunda tüm İzlandalılar vatanlarına geri dönerler. Bu, benim için de geçerli. Noi’nin tek bir hayali var: ‘Uzaklara gitmek’. Senin için de, gençliğinde benzeri bir durum söz konusu muydu? Seyahet etmenin, yeni olaylara ve yaşamlara açık olmanın yararına inanıyorum. Bir yere gereğinden fazla bağlanıp kalmak bence sağlıklı bir şey değil. Noi’nin hikâyesini ilk okuduğumda ona karşı bir sevgi duydum. Noi iyi ve son derece samimi bir insan, ama bir şekilde etrafı tarafından yanlış anlaşılmış bir genç. Benim de kendi hayatımdan tanışık olduğum bir duygu bu. Noi ile benim ortak pek çok yönümüz var. O da benim gibi hayata karşı aldırmaz bir tavır takınıyor. Ancak bu sayede hayatı ciddiye almayıp kendi yoluna gitme cesareti buluyor. Iris’i Noi ile birlikte gitmekten alıkoyan ne? Noi’nin aksine, Iris kendi kaderini çizmekten korkuyor. Şehir hayatı ile başa çıkamamış birisi olarak ikinci şansını deniyor ve yaşamında risklere yer vermek istemiyor. Her şeye karşın ben Noi’yi sevdiğini düşünüyorum. Noi’nin yaşanan felakete neden olduğunu düşünüyor musun? Noi’nin olanlardan sorumlu olduğunu düşünmüyorum. Çevresine ya da insanlara fazla bağlanmayan son derece olgun birisi Noi. Onun için her şey gittiği yere kadar gidiyor, ötesi yok. Uzun bir süre önce kendisinden başka kimseye güvenemeyeceğini öğrenmiş. Bu tavrı onun istediği zaman gidebilmesine ve başka bir yaşama ayak uydurmasına olanak tanıyacak. Yaşananlar Noi için ister üzücü olsun, ister olmasın hayat devam edecek. Ben bu üzücü hikâyeye olumlu tarafından bakmayı tercih ediyorum. (Filmin basın dosyasından alınmıştır.)