Savaşın yıkıcı etkileri, değişen dünya dengeleri üzerinde bireyin savruluşu ve kimlik erezyonu, içsel yalnızlıklar ve yolculuklar, sistemin içinde sıkışan insanoğlunun çıkmazı...
Dünyanın en ünlü film festivali Cannes’da yer alan yarışma filmlerinin temaları bunlar. Sonuçta bu önemli sinema pazarında, özellikle yarışma bölümünde filmlerin niyeti ”ağır” olsa da ortaya çıkan sinema kalitesi bu yıl pek tartışmalı. Usta isimlerin son icraatlarının hayalkırıklığı uğratması bizim açımızdan ironik. “Uzak”ın bizi Altın Palmiye’ye ne kadar yakınlaştırdığı öngörülemese de eleştirmenlerinin genel yorumu filmin ödüllerden birini alma olasılığının güçlü olduğu yönünde. Gerçekçi ve açık bir yorum derseniz; Kişisel başarısıyla festivalde yarışan Nuri Bilge Ceylan ve filmi “Uzak”ın dünyanın bu önemli sinema pazarında sinemamızı yeterince tanıtması da kendi başına bir ödüldür hani.
Filmlerin bir yana Cannes’da görünen her şey bildiğiniz gibi parıltılı. Festivalin son demlerini yaşadığımız bu anlarda da kente gelen ünlüler eksilmiyor. “Mystic River” ile Altın Palmiye için yarışan Clint Eastwood’un da festivale avdet etmesiyle gösteri devam ediyor. Françoise Ozon imzalı "Yüzme Havuzu" ile Claude Miller’ın "Küçük Lilly" adlı iki yarışma filminde birden rol alan genç Fransız oyuncu Ludivine Sagnier ve Raoul Ruiz’in “O Gün”ünde rol alan Bernard Giraudeau kırmızı halıda boygösterenler arasında. Yıldız akını ve film gösterimlerinin heyecanı derken herkes artık yarın acıklanacak Altın Palmiye sahibini bekliyor. Bizim açımızdan ise biliyorsunuz sinemamız bu yıl Cannes’da çok büyük bir şans yakaladı. Öngörüler muhtelif ama bu iddialı yarışta dünyanın dört bir yanından festivale katılan sinema yazarlarının ortaklaşa buluştukları nokta ise festivalin en iyi filminin “Uzak” olduğu. Eleştirmenleri ikiye bölen Lars Von Trier’in Nicole Kidmanlı “Dogville” adlı filmi ise Altın Palmiye’nin en güçlü adayı hesabında yerini koruyor. Film büyük ödülü almasa da şimdiden festivalin “en provokatif film” etiketini edindiği kesin. Gus Van Sant’ın Columbine Lisesi katliamından esinlendiği “Elephant” ile Kanadalı Denise Arcand’ın ölüm döşeğindeki bir babanın etrafında toplanan aile üyeleri ve dostlar eşliğinde batının yaşadığı kültür erezyonunu kara mizah ve duygusal dokunuşlarla anlattığı “Barbarların İstilası” da kulislerde mevzu oluşturan filmler arasında. Basın toplantısında anti Amerikan bir film yaptığı yorumlarını reddeden yönetmen Arcand, sadece ABD’nin baskın ve dengeleri belirleyici anlayışına ayna tuttuğunu söyledi.