Laura, çocukluğunun geçtiği yetimhaneyi satın almıştır. Kocası Carlos ve evlatlık oğlu Simon ile yeni bir hayata adım atmak üzeredir. En büyük hayali, büyüdüğü yetimhaneyi tekrardan bakıma ihtiyacı olan çocuklara açmaktır. Köşke yeni taşınan aile, yeni evlerine alışmaya çalışmaktadır. Bu durumdan en fazla etkilenen Simon olur, hayali arkadaşlarıyla oynayan ve bunu Simon'un çocukluğuna veren ebeveynler, çocuğunun hayal gücünü kısıtlamamak uğruna oğullarının hayal dünyasına karışmamaktadırlar. Fakat gün geçtikçe hayali arkadaşların sayısı artar ve ardından Simon esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolur. Laura aylar boyunca oğlunun izini sürer, fakat sonunda kendisini gizemli bir olay örgüsünün içinde bulur.

Korku sinemasının bir alt türü olarak adlandırabileceğimiz perili ev filmlerinin, tüm kodlarını kullanan fakat aynı zamanda nostaljik öğeleri modern anlatımla birleştiren bir film "Yetimhane". Öykünün günümüzde geçiyor olmasına rağmen, geçmişle bağlarını koparmaması ortaya yeniden tanımlanan bir türün melez bir örneğini çıkarıyor. Hayaletlerin, çocukların ve anne olgusunun merkeze yerleştirildiği senaryo bize hemen Alejandro Amenábar'ın "The Others" ("Diğerleri", 2001) filmini hatırlatıyor. Fikir aşamasında bu öncü filmden hikâye kurulumu ve anlatım olarak etkilenildiği hemen anlaşılıyor. Yine bir anne-çocuk ilişkisi üzerinden, annelik duygusunun masaya yatırıldığı bir dramatik yapıyla karşı karşıya kalıyoruz.

Film, her ne kadar türün iyi örneklerindeki gibi gerilim ve korkuyu perdeye başarıyla yansıtsa da, birkaç sahnede basit numaralara da başvurmuyor değil. Fakat genel olarak yaratılan atmosferin başarısı bunların üstünü kapatıyor. Filmin benzerlerinden farklılaştığı en önemli nokta duygusallığın ve dramanın daha ön plana çıkması. Fakat, senaryo karakterlerin duygusal derinliklerine odaklanırken, hikâyeyi alt metin düzeyinde zengin bir şekilde dolduramıyor. Olay örgüsünün ustaca kurulmasıyla elde edilen güçlü senaryo, elindeki malzemeyi bir adım öteye götürmekte zorlanıyor. Bu yüzden film "Diğerleri"nin yarattığı felsefi tartışma ortamını yaratamıyor.

Başarılı bir ilk film

Mekân seçimlerinin başarısı ve etkileyici görsel atmosferi de filmi ön plana çıkaran unsurlardan. Özellikle kamera ve ışık kullanımı kimi noktalarda Del Toro'nun görsel tarzını da hatırlatmıyor değil. Teknik olarak da özenle işlenmiş bir film olan "Yetimhane", çok güçlü bir sinema duygusuna sahip. Yönetmen Juan Antonio Bayona ve senarist Sergio G. Sánchez'in ilk uzun metraj çalışmaları olmasına rağmen, film hem senaryo hem de yönetim olarak kıskanılacak derecede iyi bir ilk film.

Özellikle Alejandro Amenábar'ın rotasını çizdiği yeni dönem İspanyol gerilim sinemasının kesinlikle başarılı bir örneği olan "Yetimhane", küçük zaaflarına karşın seyirciyi ve bütün film severleri tatmin edecek düzeyde, ustalıkla ve özenle çekilmiş bir film. Aynı zamanda umut vaat eden yeni bir yönetmen ve senaristin de gelecek işlerini merakla beklememizi neden olan başarılı bir keşif.

Kimler İzlemeli?

Her türlü korku-gerilim filmlerinden hoşlananlar.

"Diğerleri" filmini beğenenler.

Yeni bir yönetmen keşfetmek isteyenler.

Kimler İzlememeli?

Çocuklu hayalet filmlerinde yeni bir açılım bekleyenler.

Gerilim dozunun yüksek olduğu filmlere dayanamayanlar.