İlahi Hollywood... Hani Afganistan'daki meseleleri John J. Rambo çözmüştü. Kandırılmışız, meğerse işin perde arkasında Demokrat Partili bir kongre üyesi, Charlie Wilson varmış. Sağ olsun, 'Mezun'la (The Graduate) 60'ların, 'Daha Yaklaş'la (Closer) da 2000'lerin ahlakı üzerine fikir yürüten emektar yönetmen Mike Nichols, 'Charlie Wilson'ın Savaşı'ında (Charlie Wilson's War) sadece kadın erkek ilişkileri hakkında değil, Amerikan siyasetinde ki ilişkiler hakkında da söz söyleyebileceğini gösteriyor.

Film,1993'te, komünizmin sona erdirilmesi yolunda yaptığı katkılardan dolayı Langley Virginia'da­ki CIA merkezinde öykünün odak noktası durumunda ki Wil son için gerçekleştirilen ödül töreninde açılıyor. Peşi sıra hep birlikte 'Kim ola ki bu Charlie Wilson?' sorusunun peşine düşüyoruz. Aslında film, bu sorunun cevabını açıklamakta çok ketum davranmıyor. 80'lerin başına gidiyor ve Vegas'ta kokainin, o amiyane tabiriyle 'su gibi aktığı', 'katılımcıların' jakuzilerde çıplak sohbet ettiği, sınıf atlamak için çabalayan güzel kızların nüfuz sahibi kişilerin etrafında pervane olduğu 'parti' ortamında bulunarak Charlie Wilson'ı çizgi dışı bir politikacı kimliğiyle tanıyoruz. Wilson, bu zevki safa ortamında bile gözünü televizyondan ayırmıyor ve Dan Rather'ın CBS'te yayımlanan '60 Dakika' programında Afgan mücahitleriyle yapılan söyleşilere kulak kabartıyor. Sonrasında onu çalışma ortamında görüyoruz. Bürosunda sadece ve sadece güzel kadınlar var (evet, onlar Charlie'nin melekleri).

Yazının devamını okumak için: tıklayın!