Bu hafta ne yazacağımı biliyor gibiydim. Şöyle bir şeyler; Osman Sınav'ın 'Pars'ta, karanlık, hatta ayıptır söylemesi Barok bir havalar tutturduğunu, siyahlar içindeki Mehmet Kurtuluş ve devresine bir 'Görevimiz Tehlike' şıklığı vehmettiğini, özellikle de filmin Türk sinemasında şimdiye kadar gördügümüz en havalı hava cekimlerini (kusura bakma 'Organize İşler') ihtiva ettiğini yazacaktım.

Öte yandan, Narkotik'ten Atilla ile Asena'nın ancak 'Görevimiz Tehlike' filmlerinde görülebilecek bir ecnebilikle donanmış iş ve gündelik yaşamları vesilesiyle, yüzde yüz Türk aksiyon kahramanlarının da ancak ecnebi (Amerikalı diye okuyunuz) havalara büründükleri ölçüde kahraman olabildiklerine, kardeşini uyandırmak için şirin şirin yastık atan ağabeyin devresi ile sürdürdüğü (benzeri Amerikan filmlerinde görülen) aseksüel flörtün de bir nevi yastık atma tadında olduğuna dikkat çekecektim.

'Pars'ın kahramanlarında görülen bu siyah lateks/ siyah boğazlı kazak/ Mehmet Kurtuluş tipi delici bakış trend'inin, 'Biz de onlar gibi olabiliriz' arayışımızın aksiyon sineması faslında bizi olsa olsa bir arpa boyu ilerlettiğini, dünya standartlarında aksiyon filmi yapmaya çalışırken onun pahalıca bir parodisine varmanın istenir, özlenir bir hedef olup olmadığını soracaktım. Devamı için tıklayın!