"Dost Kazığı": Sosyete muhabiri...

Medya ile sosyete dediğimiz 'azınlık' arasındaki münasebet, her daim sinemanın ilgilendiği başlıca konulardan biri olmuştur. Son dönemde bu alanda hatırı sayılır bir başarı elde eden "Şeytan Marka Giyer"in ("The Devils Wears Prada") ardından, yine benzer sularda gezinen "Dost Kazığı" ("How to Lose Friends & Alienate People", 2008) İngiliz gazeteci Toby Young'ın Amerika'nın en büyük dergilerinden birine (Vanity Fair) transfer olmasıyla başına gelenleri anlattığı, aynı adlı çok satan romanının uyarlaması. İngiliz aksiyon filmlerini aratmayan kurgusuyla dikkat çeken film, "Hot Fuzz", "Shaun of the Dead", "Big Nothing" gibi filmlerle tanıdığımız ünlü oyuncu Simon Pegg'in sürükleyen oyunculuğuyla da ait olduğu alt-türün en eğlenceli ve enerjik filmlerinden biri olmaya namzet.

Toby Young'ın dış sesi eşliğinde, Oscar törenlerini andıran bir törenden flashback yaparak geriye saran film, gazetecinin yakın geçmişinden başlayarak hikâyesini aktarmaya koyuluyor. Toby Young, İngiltere'de deyim yerindeyse 'çirkef' bir derginin editörlük görevini üstlenmektedir. Derginin ses getiren işlere imza atmasıyla, Sharps dergisinin şef editörü Clayton Harding (Jeff Bridges) tarafından fark edilir ve rüya şehri New York'a taşınarak, herkesin birbirinin kuyusunu kazdığı kirli medya sektöründe var olma mücadelesine başlar. Fakat buradaki dergicilik anlayışı biraz farklıdır.

Dönüşüm

İlk dakikalarda Polonya göçmeni ev sahibesinin ağzından dökülenlerle ('her göğsünü açan ünlü oluyor' gibisinden bir cümle sarf ediyor yaşlı kadın) medya ve sosyete eleştirisine başlayan film, ikinci yarının ortalarında doğru bu kimliğinden sıyrılarak romantik-komedi filmine dönüşüyor. Bu dönüşüm uyarlandığı eserin sivri dilli anlatımıyla örtüşecek ve gerçek bir vodvil örneği haline gelecek filmin gidişatına ket vurmuş kuşkusuz. Zira orijinal metin Toby Young'ın kendini bile acımasızca eleştirdiği bir dile sahip. Senaryo yazarı Peter Straughan ise metnin aslında olmayan Kirsten Dunst'ın canlandırdığı Alison karakterini ve onun Toby Young ile arasındaki yakınlaşmayı yaratan, filmi bu hale getiren fail konumunda. Bu bilgiler ışığında filmin, orijinal kitabı okuyan ve seven kitleyi pek tatmin etmeyeceğini söylemek yanlış olmasa gerek.

Toby Young karakterini gayet iyi işleyen film, anne yadigârı yüzüğü parmağından çıkarmayan, sohbet esnasında filmlerden replikler sıralayan, en sevdiği film "Con Air" olan, yazar bir baba ile ikinci sınıf bir aktrisin çocuğu olan bu adamın sosyete partilerindeki, iş yerindeki ve aşk hayatındaki samimi, bazen insanları çileden çıkaran hallerini mübalağa etmeden perdeye aktarıyor. Kaba komedi unsurlarını kullanmayan, konu itibariyle hayli absürd olabilecek bıçak sırtı sahneleri ustaca kotaran yönetmen Robert B.Weide, sahne sanatçısı Lenny Bruce ile ilgili yaptığı belgeselle Oscar adaylığı kazanmış, sevilen TV dizisi "Curb Your Enthusiasm"a da emeği geçmiş, henüz ilk filmini çeken bir isim. Fakat açıkça görülüyor ki, ilk filmini çeken bir sinemacıdan beklenilmeyecek kadar iyi bir iş çıkarmış yönetmen.

"Snatch"vari kurgu ve çok katmanlı senaryo

Jeff Bridges, kendi gençliğinden izler bulduğu, alter egosunu temsil eden Toby Young'a en çok tahammül eden, aslında içten içe onu destekleyen, ama bunu pek belli etmeyen şef editör Clayton Harding rolünde kendisinden beklenileni fazlasıyla verirken, Simon Pegg ve Kirsten Dunst arasındaki kimya oyuncuların yetkin performanslarının da katkısıyla perdedeki en romantik çiftleri anımsatacak düzeyde. Filmi diğer romantik komedilerden ayıran özelliklerinden en önemlisi, bir ara medyanın insanlar üzerindeki etkisini, Toby Young'ın hayranı olduğu düşmüş bir oyuncunun tekrar gündeme gelmesinden önce ve sonrasını yansıtarak irdeleyen satır aralarında bolca detay barındıran çok katmanlı senaryosu.

"Dost Kazığı" filminin, giriş sekansından itibaren izleyicisinin ilgisini canlı tutmayı başaran temposu ve kurgusuyla, Guy Ritchie'den aşina olduğumuz 'Yeni İngiliz Aksiyon Sineması'nın tekniklerine öykündüğünü söylemek mümkün. 'Snatchvari sahne geçişleri ve donmuş kare' kullanımı göze çarpan filmde 'Jeff Briges ve beyaz rus' vasıtasıyla "Big Lebowski" filmine yapılan göndermeler de mevcut. Ayrıca finalde bir açık hava sinemasında gösterimi yapılırken gördüğümüz "La Dolce Vita" filmine yapılan saygı duruşu da şüphesiz filmin en özel anlarından.

 (6/10)

Kimler izlemeli?

• İngiliz sinemasını sevenler.
• Simon Pegg fanatikleri.
• Romantik komedi takipçileri.

Kimler izlememeli?

• Aşk şakaya gelmez diyenler.
• Simon Pegg'i antipatik bulanlar.
• Kaba güldürü sevenler.