İnsanoğlunun sorumsuzca davranışları yüzünden, dünyamız neredeyse her gün yeni bir çevre sorunuyla tanışıyor. Azalan yağmurlar, eriyen buzullar, kirlenen hava, delinen ozon tabakasının yanı sıra, daha bir çok kötü senaryo kapıda beklemekte. Bu sorunlara ait hikayeler, kara gelecek öngörüleri, sinemanın son yıllardaki popüler konularını oluşturuyor. Sevimli bir robotun dünya için verdiği mücadeleyi anlatan "Vol.İ" ("Wall . E", 2008) de bu türün animasyon örneklerinden.

"Kayıp Balık Nemo" ("Finding Nemo", 2003) ile öne çıkan Pixar'ın son projesi "Vol.İ", önemli çevre sorunlarından birine işaret ediyor; dağ gibi biriken çöpler. 2700 yılında çöpler öylesine birikmiş ki, insanlar bambaşka bir gezegende yeni bir yaşam kurmak zorunda kalmışlar. Gerçi bu yaşam bir süreliğine organize edilmiş. Dünya tekrar eski günlerine döndüğünde, yani dünyada bir yaşam belirtisi görüldüğünde, insan oğlunun tekrar kendi gezegenine döneceği planlanıyor. Yeni gezegende insanlar insiyatifi tamamen robotlara devretmiş durumdalar. Hiçbir iş yapmadan bütün gün yatıyorlar. Bu tembellik öyle boyutlara varmış ki, insanoğlu yürüme fonksiyonunu kaybetmiş.

Dünyanın durumu ise içler acısı. Çöplerle kaplı. Çöp toplama amacıyla üretilmiş robotlardan ise sadece biri hala çalışıyor; Vol.İ. Dünyada tek başına, dünya için savaş veren bu idealist robotun yaşamı, yeni gezegenden gelen Eva isimli robotla birlikte farklı bir döneme girer. Eva, dünyadaki hayat belirtilerinin kontrolü için gönderilen robotlardan biri. Kontrol sonucunda eğer yaşama dair bir ipucu bulunursa insanlık, dünyaya geri dönecek. Ancak, yeni gezegende yönetimi ele geçirmiş makinalar, gerçekte bu planı hiçbir zaman hayata geçirmeyi düşünmüyorlar.

Neşeli, hafif ama akıllı bir film

"Vol.İ", dünyanın hoyratça kullanımına dikkati çekerken, aynı zamanda hedonizmin insanı nasıl sakatlayabileceğine de işaret ediyor. İnsanlığın en büyük ütopyası olan, çalışmadan ve sadece yan gelip yatarak yaşamak, aslında insanlığın sonu demek. Onu, sadece nefes alıp veren bir et parçasına dönüştürmek demek. İnsanın tembelliğe olan bu eğilimi, çok da sömürülesi bir durum. Makinalar da bu durumdan sonuna kadar yararlanıyor. Ama her toplumda olduğu gibi, yeni gezegenimizde de düzene tam teslim olmamışlar var elbette.

Pixar'ın diğer animasyonları gibi, "Vol.İ" de görselliğiyle göz dolduran bir yapım. Yarattığı karakterlerin sevimliliği ve hikayesinin akıcılığı, öne çıkan artılarından. Tüm bunları yaparken, aynı zamanda, çok önemli şeyler de söylemeyi hedef edinmiş. Ortaya koyduğu felsefi söylem, farklı bir sinema dilinde çok daha ağır, depresif ya da fazla sofistike olabilir, ortalama sinema seyircisini salondan kaçırabilirdi. Başarılı animasyonların avantajı, işte tam da burada yatıyor. Hafifliğini anime oluşuna yükleyip, söylemlerini rahatça ortaya koyarak her türlü seyirciyi yakalıyor. Ana akım sinemasını hafif bulan sinefiller bile, animasyonlara daha farklı yaklaşıyorlar. "Vol.İ", tüm bu açılardan değerlendirildiğinde, başarılı, eğlenceli ve anlamlı bir yapım. Teneke bir kutu ve iki kocaman gözden oluşan robotumuz Vol.İ'yi bu kadar sevilesi bir varlığa dönüştürmek de ayrı bir başarı elbette.

Vol.İ'nin, Eva'ya duyduğu aşkla uzaya açılıp, yeryüzünü tekrar yaşanası bir yere çevirebilme çabası , Adem ve Havva hikayesine gönderme yapıyor. Havva yüzünden yeryüzüne düşen ve burada bir hayat kuran insanlık, yoksa böylesi bir gelecekten mi geliyor? Kimbilir...

Son söz; "Vol.İ", neşesi, hareketi ve ortaya çıkardığı düşünce balonlarıyla bu haftanın güzel filmlerinden.

 (8/10)

Kimler izlemeli?

Animasyon filmlerden hoşlanan herkes.

Çevre konularına ilgi duyanlar.

Duygusal filmlerden hoşlananlar.

Kimler izlememeli?

Animasyon türü içinde sadece sert anlatımlı filmleri sevenler.