"Kız Kardeşim Evleniyor" ("Margot at The Wedding"), yönetmenin hikâyeyi kendi geçmişine yasladığını her an hissettiren trajikomik bir yapım. Özellikle filmin yetişme çağındaki çocuğu Claude'un kimliğinde Baumbach izleri görmek mümkün. Wes Anderson gibi trajikomik aile öykülerini perdeye yansıtmayı seven Baumbach, an be an komedi sosuyla beslediği filmine incelikli karakter yaratımlarıyla derinlik katıyor.

Düğün öncesi travma

Evlenmek üzere olan Pauline (Jennifer Jason Leigh) uzun süredir bir dargın bir barışık, ne olduklarını kendileri de tam çözememiş kız kardeşiyle düğün haftası bir araya gelir. Margot (Nicole Kidman) yetişme çağındaki oğlu Claude'la (Zane Pais) Manhattan'dan doğup büyüdüğü kasabaya kız kardeşinin düğün merasimi için geldiği andan itibaren de memnuniyetsizliğini çeşitli yollarla belli etmeye başlar. Margot, sinir krizinin eşiğindeymiş gibi etrafta dolanan, özellikle damat (damat rolünde Jack Black çok iyi bir performans sergiliyor) üzerine yaptığı yorumlarla etrafta gerilim yaratan ama bir yandan da filmin ironi yönünü üzerinde taşıyan kişidir. Margot'nun bu yönlerinin üzerine yazarlık kimliği de eklenince, büyük kent insanının günlük nevrozlarının yanı sıra yaratı bunalımı ve gözlem gücünün de onu ne hale getirdiğini anlayabiliriz. Filmdeki karakterlerin hepsi tipik Baumbach insanları... Hem patavatsız derecesinde açık sözlü, acıtan sözlerin sahibi hem de bir o kadar naif...

Tipik bir kız kardeş, daha geniş manada aile ve bir büyüme öyküsü olan "Kız Kardeşim Evleniyor", özellikle iki kız kardeşin, anne, baba, evlilik vs gibi konularda birbirleriyle dalaşmalarını perdeye yansıtırken bir yandan da birbirlerine ne kadar bağlı olduklarının kanıtlarını sunuyor aslında. Yani ne seninle ne sensiz misali iki kız kardeş ve çevrelerindeki kişiler de dahil olmak üzere bu filmin insanları hem birbirlerini itekliyorlar, hem de kendilerine çekiyorlar. Film kuvvetli yönünü de bu çatışmaların tam ortasında yer alan samimiyet kavramından alıyor. Bu açıdan senaryo oldukça başarılı, üstelik güldürmeyi de iyi biliyor. Karakterler gerektiğinde sevimsizleşebiliyor hatta antipatik bile diyebiliriz onlar için, ama insan olmanın tüm hallerini içlerinde barındırdıkları için de onları yakından tanımamamız, yabancılık hissetmemiz olası değil.

İnsanın hep aradığı ama hep uzakta kalan bir amaç gibi duruyor kusursuzluk filmde. Filmdeki kahramanlarımız da kusursuz olmayı istemek ama hep tökezlemekle meşguller, tıpkı biz gibi, çevremiz gibi. İnsan olmanın hem sebep hem özür olduğu durumlarda tipik bir Baumbach filmi izleyiciye hoş anlar yaşatabiliyor. Tıpkı birlikte geçilen yolların aşinalığı, birbirini tanımanın veya tanıyamamanın cazibesi gibi...

(7/10)

Kimler izlemeli?

Arıza aile filmlerinden hoşlananlar.

Nicole Kidman'ı mızmızlanırken görmek isteyenler.

Kimler izlemeli?

Tipik bir komedi bekleyenler.

İroni kavramıyla arası hoş olmayanlar.