Sakin ve huzurlu bir Amerikan kasabasından nezih aile görüntüleri izlerken bu sükûnet ani bir trafik kazası sonucu bozularak yerini bir anda tarifsiz bir acılar yumağına ve yoğun bir intikam dürtüsüne bırakır. Learner ailesinin (Joaquin Phoenix-Jennifer Connelly) çocukları Josh bir okul konseri sonrası ailesiyle eve dönüş yolunda verilen mola yerinde kardeşi Emma'nın kavanozda topladığı ateş böceklerini salmak için araçtan iner. Aynı esnada, velayeti boşandığı karısında olan oğlunu beyzbol maçı dönüşü zamanında teslim etmek üzere aracıyla aşırı süratli bir şekilde seyreden Dwight Arno'nun (Mark Ruffalo) çarpması sonucu Josh oracıkta yaşamını yitirir. Dwight paniğe kapılıp kaçar ve sonrasında hem Learner ailesi hem de Dwight Arno için acılarla örülü yoğun bir dönem bir başlar.

Yılın ses getirmesi beklenen yapımlarından biri olan "Kesişen Yollar" bizleri tam bu noktada içinden çıkılması güç ve yüzleşmesi zor bir kavram olan evlat acısı ile baş başa bırakıyor. Aslında bu konuda yaşanabilecek tüm evreleri kronolojik bir belgesel gibi göstererek herhangi bir anne babanın yaşayabileceği en kötü deneyimi betimliyor ağır aksak adımlarla. Ancak Ethan Learner ' ın (Joaquin Phoenix) oğluna çarpıp oracıkta bırakıp kaçan şahsı bulabilmek için avukat Dwight Arno'dan yardım istemesiyle işler iyice şok edici bir hal alıyor. Zira artık hem oğlunu kaybeden babanın hem de yaptığı hatayla her gün yüzleşmek zorunda olan Dwight'ın acısına tanık oluyoruz. Bu esnada acılı baba, çocuğunu çarp-kaç (hit & run) sonucu kaybeden anne babaların kurduğu web tabanlı bir platforma üye olarak derdine deva arıyor, karısı Grace (Jennifer Connelly) ve kızı Emma ile olan ilişkilerini düzeltmeye çalışıyor. Ve tabii ki polisin sağlayamadığı adaleti kendi başına sağlamak adına etrafta sağ ön farı kırık ne kadar 4x4 varsa fotoğraflamaya başlıyor. Dwight ise kusursuz bir kabulleniş ve yakarış içerisinde teslim olma planları yaparken ve oğluyla son bir hafta geçirebilmek için eski karısı Ruth'dan (Mira Sorvino) izin almaya çalışırken bir anda gerçeğin ortaya çıkmasıyla iki babanın hayatı tekrar çakışıyor.

.

Neticede "Kesişen Yollar"ın böylesine trajik bir konuyu fazla yoğun anlatımlara girmeden ve karakterlerin içsel hesaplaşmalarına seyirciyi boğacak oranda bulaşmadan işlemesi tabii ki filmin avantajı. Yoksa zaten ağır ve trajik olan konu, anlatımın da ağırlaşmasıyla seyirci için çekilmez ve yorucu bir hal alabilirdi. Ayrıca bir tarafı katil bir tarafı da kurban olarak etiketlemeden iki tarafın da acılarını ve mağduriyetini gayet objektif olarak yansıtması, filmin diğer büyük kozu olarak değerlendirilebilir. Zira bu noktada realiteden ödün vermeyen yönetmen Terry George yaşanılanları şova dökmeden oldukça ağır ve düzgün hamlelerle aktarıyor ve büyük bir alkışı hak ediyor.

Evladını kaybeden anne babaların fikirlerini paylaştığı sitede söylenen sözlerden biri aslında tüm filmi özetliyor: "İnsanlar hep unutmalısın der durur. Ancak unutmak diye bir şey yok; sadece kabullenme ve teslimiyet var..."

Not: Bu film vesilesiyle, önemli olduğunu düşündüğümüz bir tespiti ve hatırlatmayı da dile getirmek gerek. Marc Forster'ın 2002 yılında iki dalda Oscar'a aday olan ve Halle Berry'ye en iyi kadın oyuncu heykelciğini kazandıran "Monster's Ball" filmini ve ülkemizde "Kesişen Yollar" adıyla gösterime girdiğini sanırım tüm sinemaseverler olarak hatırlıyoruz. Velhasıl, iki filmin de isimlerinin literal olarak "Kesişen Yollar" başlığıyla alâkası olmadığı gibi konuları itibariyle kesişen hayatları anlattığı için Türkçe'ye bu şekilde çevrildiği malum. Ancak dağıtımcı firmaların yabancı filmleri Türkiye'de lanse ederken en azından daha önce kullanılmamış isimleri tercih etmelerinin önemini vurgulamakta yarar var.

Kimler İzlemeli?

Dramatik ve trajik öyküleri gerçekçi ve tarafsız bir anlatımla izlemek isteyenler.

Aile kavramının irdelendiği yapımları sevenler.

Kimler İzlememeli?

Trajedileri izlerken sıkılanlar.

Oscar'lık oyunculuklar bekleyenler.