Coenler'in filmografisine göz gezdirildiğinde hep karşımıza çıkan birbirine benzer ama özgün olan sahneler, mizansenler, şiddet öğeleri gibi unsurlara "İhtiyarlara Yer Yok"da da yer yer rastlamak mümkün. Ancak Coen kardeşlerin şiddetin dozunu önceki filmlere oranla oldukça fazlalaştırmalarıyla beraber, çoğu filminde öne çıkan mizahi unsurlar da olabildiğine dışarıda bırakılmış. Bununla beraber, filmlerinin temeline, sıradan olmayan, garip, takıntılı karakter koyma ve meziyetlerinden biri olan, bu karakterler üzerinden malzeme yaratma geleneklerini ise sürdürüyor gibiler. Çok sevdikleri nostalji atmosferini "İhtiyarlara Yer Yok"da da yakalıyor ve bununla da kalmayıp izleyenlerin üzerine de bu kokuyu serpiştirmeyi başarıyor Coenler.

Karakter kodları

Film, karakterleri dahil her şeyiyle gerçekçiliğini korurken, bu uzun soluklu kovalamacada Javier Bardem'in yüzüne yapılan yakın çekimlerle beraber, Bardem'in donuk, tepkisiz suratını ve soğukkanlı hallerini izlerken hem Coenler'in yarattığı etkiyi içinden tebrik ediyor, hem de böyle birisini karşısında gördüğünde vereceği tepkiyi düşünüyor insan. İlginç saç stili ve ruh gibi yürüyüşüyle, tüm yollara Chigurh, tüm yollar da Chigurh'a çıkıyor sanki. Bardem'i izlerken, yine bir Coen kardeşler filmi olan "Fargo"daki suskun, soğukkanlı katil Gaear Grimsrud (Peter Stormare) geliyor akıllara.

Bir Vietnam gazisi olan Moss ise biraz daha eli ayağı dolaşır cinsten biri olarak karşımıza çıkıyor. Karısıyla mütevazi bir yaşam sürerken, hayatlarına giren bu yüklü para, her şeyi alt üst ediyor. Karı koca her ikisi de ayrı ayrı bir yerlere savruluyorlar ve gidişat hiç de Moss'un hayalindeki gibi olmuyor.

"İhtiyarlara yer Yok"daki ilginç kısımlardan biri ise iyi, kötü ve orta kararda üç karakterin boy göstermesi. "Dance with the Devil"dan ("Perdita Durango", 1997) sonra ikinci defa kötü adamı oynayan Bardem, bu sefer, öldürmesi için sebep aramayan, yazı-tura atarak bir yaşamın sonlanmasına karar verebilen bir karakteri canlandırıyor. Bunun zıt kutbunu ise yani "iyiyi", şeriflerin silah taşımadığı bir dünya hayal eden ve Moss'un bu olaydan olabildiğine az zarar görmesi için uğraşan bir şerif olan Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones) temsil ediyor. Bununla beraber ne Tom gibi dürüst ve "iyi", ne de Chigurh gibi "kötü" diyebileceğimiz bir karakter olan Moss ise bu ikisin arasında kendi yöntemleriyle bir yol çizmeye çalışıyor.

Çok büyük şeyler söylemeye çalışmıyor...

Coenler, "İhtiyarlara yer Yok" ile silaha, suça, şiddete ve toplumsal birkaç meseleye dair kendine bir yer edinip bazı laflar ediyor, ancak her zamanki gibi bunları herkesin gözüne sokar biçimde veya gerekli olduğunu düşünüp zorlama şeklide söylemiyorlar. Örneğin Moss yaralı bereli bir şekilde Meksika sınırını geçmek istiyor ancak sınır görevlisi buna izin vermiyor, ta ki Moss'un bir Vietnam gazisi olduğunu öğrenene kadar. Üstelik sonrasında şehre bırakılması için bir de araç tahsis ediliyor. Coenler, "Vietnam'da savaşmış olan Moss'un, sınır memuru gibi düşünenlere göre birazcık yasadışı olması görmezlikten gelinebilir mi?" diye soruyor olabilirler. Ya da Vietnam savaşının kimseye faydası olmadığına, sadece Moss'a sınırı geçmesinde yardımı dokunduğuna trajikomik bir şekilde değiniyorlar belki de.