Adam Shankman'ın yönettiği ve koreografisini üstlendiği "Hairspray", son derece dinamik bir yapım. Filmin hikâyesini, 1960'ların Baltimore'unda aklı fikri dansetmekte olan tombul karakter Tracy Turnblad'ın (Nikki Blonsky) yaşadığı mekânın ve zamanın çerçevelediği resmi çekiştirerek esnetme çabası olarak özetlemek mümkün. Bu resmin içinde pek çok şey var: Yıllardır dışarı adım atmamış ve ev işlerine gömülmüş bir biçimde yaşayan kocaman anne Edna (John Travolta), vaktinin çoğunu evin alt katında şaka malzemeleri satan dükkanında geçiren tuhaf baba Wilbur (Christopher Walken), lise hayatı, Baltimore eşrafı ve yerel televizyonu, daha büyük ölçekte baktığımızda ise Amerikan toplumsal ve kültürel hayatı. Tracy'nin en büyük hayali, yerel TV programı Corny Collins Show'daki dans ve müzik çılgınlığının bir parçası olmak. 'Popüler' olmanın büyük ölçüde parlak, güzel (ve zayıf) olmak anlamına geldiği imaj dünyasında kendine yer bulması başlangıçta mümkün görünmese de, Tracy bildiğini okuyor ve arzuladığı şeye ulaşmayı başarıyor. Üstelik film, Tracy'nin Baltimore'daki şov dünyasının bir anlamda kalbi sayılan TV programına entegre olma hikâyesini, siyahlar ve beyazların birlikte dansedebilmesi konusunda yürüttüğü bir entegrasyon kampanyasıyla bir arada ele alıyor. Dahası "Hairspray", naif bir biçimde de olsa konu edindiği ikilemleri yalnızca şişman ve zayıf ya da siyah ve beyazdan ibaret olarak görmek yerine, temsil edilen karşıtlıkların dünyasında en basit deyimiyle temel hak ve özgürlükler lehine bir arayış sürdürüyor.

Dengeli ve Parlak Performanslar

"Hairspray"in seyirciyi kuşkusuz en fazla tavlayan yanı, filmin müzik, dekor ve kostüm dünyasına dengeli bir şekilde oturan ve bütün bu öğelerin enerjik bir biçimde birbirleriyle iç içe girmesini sağlayan oyuncu seçimi ve oyuncuların müzikal performansı. Nikki Blonsky'nin başını çektiği coşkulu genç topluluğunun yanı sıra, TV'nin karton dünyasındaki hırs küpü kötü kadın Velma Von Tussle'ı canlandıran Michelle Pfeiffer'la sınırın öteki yakasındaki siyah dünyanın erdemli kraliçesi Maybelle'i canlandıran Queen Latifah çok iyi. Bu isimlerin biraz üstündeyse kuşkusuz Tracy'nin hayatını, arzuları kadar imkanlarını da dengeleyen anne ve baba karakterleri var. Travolta, uçuk kaçıklığı göze alamayan, kendisiyle tam barışamayan ve temkinle güvensizlik arasında bir yerlerde asılı duran Edna karakterini canlandırırken; Christopher Walken ise dükkanıyla birlikte tozlanmış gibi görünmesine karşın hayata bilgece yaklaşan Wilbur yorumunda müthiş bir ustalık gösteriyor. Filmin en etkileyici sahnelerinden biri, Edna'yla Wilbur'un tereddütlerini bir kenara bırakmaya karar verdikleri noktaya işaret eden düetlerini yaptıkları sahne. Oyuncuların rahat ve kıvamında performansları sayesinde tanıdık bir klasik müzikal ruhunu filmin atmosferi içine taşıyan bir sahne bu.

"Hairspray", Tracy'nin dediği gibi adaletin kendiliğinden yerini bulacağına safça inanmak yerine, oturduğu yerden kalkıp, dışarı çıkmayı ve bunun için mücadele etmeyi önerdiği bugünün seyircisine mücadelesinin naif biçimiyle ne söyleyecek, hep birlikte göreceğiz.

Kimler İzlemeli?

Her yaştan müzikal meraklıları.

Oyuncuyu klasik performansları arasına girecek bir rolde görmek isteyen John Travoltacılar.

Kimler İzlememeli?

İzledikleri filmin büyük kısmında, dans, müzik, eğlence, hoplamaca zıplamaca olmasından hazzetmeyenler.

Yer yer yumuşatılmış bir yeniden çevrimi kabullenemeyecek John Waters fanatikleri.