Yıllar önceden kalma bir melodram konusudur; birkaç çocuklu bir anne kansere yakalanır ve ölmeden önce çocuklarına bakacak başka bir anne bulmak zorundadır. Daha önce özellikle aile komedileri yapan Chris Colombus (“Müthiş Dadı Müthiş Baba”, “Evde Tek Başına”, “Babam Söz Verdi”) bu sefer bir melodrama imza atıyor. Böylesine eski bir konuyu cazip hale getirmek için de güçlü bir oyuncu kadrosunu oluşturmaktan da geri kalmıyor tabi ki. Oscar ödüllü Susan Sarandon, ikişer kez Oscar adayı olmuş popüler oyuncular Julia Roberts ve Ed Harris filmdeki rolleri paylaşıyorlar.

Film bir moda fotoğrafçısı olan Isabel’in (Julia Roberts) evinde başlıyor. Isabel annelik konusunda oldukça başarısız sayılabilecek genç bir üveyannedir. 12 ve 7 yaşlarındaki iki çocuğu uyandırması ve anneleri olan Jackie’ye (Susan Sarandon) teslim etmesiyle biten bölümde tüm konu aşağı yukarı kurulmuş oluyor. Isabel, yaşı, işi ve statüsü gereği kariyerini korumak içgüdüsüyle yaşamaktadır daha çok. Birlikte olduğu adam Luke (Ed Harris), Jackie’nin eski kocasıdır. Jackie tam bir anaç kadındır. Daha çok kasabalı bir karaktere sahip olan Jackie nasıl anne olunması gerektiğini iyi bilen tecrübeli bir kadındır. Geç yaşta anne olmuştur ama iyi bir anne olmuştur. Çocuklar da Isabel’in hayatını mahvetmek için ellerinden geleni yapıyorlardır. Ne de olsa anne ve babalarının Isabel yüzünden ayrıldıklarını düşünüyorlardır. Luke’un eski karısı Jackie ve yeni sevgilisi Isabel birbirlerinden nefret ederler ama kader onları zoraki olarak bir araya getirecektir. Tabi ki Jackie kanser olduğunu öğrenecek ve çocuklarının ortada kalmasını önlemek için Isabel’le arasını düzeltmeye çalışacaktır. Böylece biz seyirciler de Jackie için üzülecek, Isabel’in anne olmayı öğrenebilmesi için dua edeceğiz...

Daha güzeli varken….
“Omuz Omuza”nın soruna buna benzer bir konuda olan “Sevgi Sözcükleri”nin varolması. “Benden Bu Kadar”ın yönetmeni James L.Brooks’un çok satan bir romandan uyarladığı filmde başrolleri Jack Nicholson, Shirley MacLaine ve Debra Winger’ın başrollerini paylaştığı filmde kanserli anne Debra Winger’dı ve çocuklarını hiç anlaşamadığı annesine emanet ediyordu. “Omuz Omuza” zaten en başta bu dezavantajıyla çıkıyor yola. Bildik bir konuyla yani. Daha filmin 25. dakikasında filan Jackie’nin mutlaka kanser olması gerektiğini anlıyorsunuz. Zaten film de ondan sonra bozuluyor. Bir kere film “Sevgi Sözcükleri”ndeki duygusallığı ve hüznü yakalayamıyor. Daha çok bir aile sorununa takılınıyor. (Gerçi bunda bu yazıyı yazanın filmde ölecek olan kadını oynayan Susan Sarandon’ı bir türlü sevememesi de yatıyor olabilir.) Aslında amaç birbirini sevmeyen iki kadının çocukların hatırına birbirlerini sevmek zorunda kalmalarının anlatılması. Dolayısıyla ortada ağlanılacak bir film olmaması gerek. Ama özellikle kadın izleyicilerden bazıları bayağı bir ağlıyor.

Aslında aynı konunun değişik bir yanını yıllar önce Hülya Koçyiğit’li sinir bozucu bir Türk filminde seyretmiştik de. Orada da kantarın dozu iyice kaçmış, kanserden ölecek olan anne kocasına kendisinden sonraki eşi aramaya başlamıştı ama hiç eğilse ortada yarattığı sinir bozukluğundan dolayı ağlanacak bir şey vardı.

Oyunculuklar
Susan Sarandon bu filmde yer yer sinir bozucu derecede uzlaşmaz tavrıyla antipatik olurken (hoş o durumda da öyle olunur herhalde) sonlara doğru daha duygusal bir tablo çiziyor. Yani Sarandon bu filmde de performansını doğru yönlere kanalize edebiliyor. (Yine de sevemiyorum. Ne yapayım ?). Julia Roberts ise özellikle film boyunca giydiği kostümlerle, bakımlı haliyle cezbedici ve performanslıyla da dikkat çekici. Ed Harris de her zamanki gibi yumuşak başlı, duygusal erkek triplerinde başarılı. E, peki kötü olan ne diyeceksiniz ? Kötü olan artık sakız olmuş bir konuyu tekrar tekrar süsleyip önümüze getirmeleri. İşin ilginç olan kısmı bu senaryoyu da tam 5 kişinin yazmış olması... Sadece birine verdikleri parayla bir haftada bir tane yazabilirdim doğrusu...Yazık olmuş...

“Omuz Omuza” vasatın birazcık, ama azıcık üzerinde bir film...