Genç bir tiyatro oyuncusu olan Irene, rejim karşıtı çalışmaları nedeniyle 1972 kışında askeri dikta tarafından tutuklanır. Hapse düşmesi yalnızca kendisinin değil yakınlarının yaşamını da derinden sarsar; ancak bu yeni olanaklara da imkân veren bir sarsıntıdır. Küçük kızı Olga kendisini ortada kalmış ve yapayalnız hissederken, fazlasıyla sorumsuz olduğu için ayrıldığı eski eşi Manolis, Olga’yı bu ruh halinden çıkarmak için ‘baba’ olmanın ne demek olduğunu idrak etmek zorunda kalır. Irene’in her şeyini paylaştığı Vassia, Olga’yla babası arasında yeniden biçimlenen bu ilişkide aracılık yapacaktır. Nihayetinde, Irene yaklaşık bir buçuk yıl sonra hapisten çıktığında yaşamının geride bıraktığından çok farklı bir yere kaydığını görecektir.