Gil Scott-Heron’un güzelim şarkısının meşhur nakaratı, bir öyküye ancak bu kadar cuk oturur! Bu öyküde devrim değil, ama iki gün zarfında önce medya destekli bir darbe, ardından bir karşı darbe oluyor. Televizyonlar ise bu maçın yalnızca ilk devresini -onu da çarpıtarak- veriyor. Film gerçekten de nefes kesen bir futbol maçı, ya da gerilim dozu yüksek bir reality show gibi akıyor. Benim izlediğim seansta, salonu dolduranlar nefesini tutmuş maçın sonucunu bekliyordu. Arada hararetli tezahüratlar oldu, bir yerde -sarayı işgal etmiş askerlerden biri, kolunu kaldırarak dışarıdaki protestoculara belli belirsiz bir dayanışma işareti yolladığında- güçlü bir alkış koptu. İzlediğimiz ne bir oyundu, ne de bir reality show; Venezuela’da tam iki yıl önce yaşanan siyasi çalkantılara birinci elden tanıklık eden bir belgesel. İrlandalı gazeteciler Kim Bartley ve Donnacha O'Briain, çağımızın en ilginç politik şahsiyetlerinden Hugo Chavez’le ilgili bir televizyon programı hazırlamak üzere ülkeye geliyor. Başkanlık sarayına kabul ediliyor ve Chavez’in epey yakınına sokuluyorlar. Onlar çekimlerini yapadursun; yoksulların oylarıyla işbaşına gelen Chavez petrol gelirleriyle ilgili “ileri geri konuşmaya” başlayınca, bu işin kaymağını yiyen elitlerin harareti yükseliyor. Ellerindeki medya gücünden destek alarak şeytani bir senaryo yazıp sahneye koyuyorlar. Sonrası, en babayiğit Hollywood yapımcısının bile böylesine akıcı kılamayacağı bir gerilim filmi gibi gelişiyor. Medyanın doğrudan yönettiği darbe başarılı, ancak bir sabun köpüğü kadar kısa ömürlü oluyor. İrlandalı ikilinin bu tanıklıktan kotardığı “Devrim Televizyondan Yayınlanmayacak” belgeseli, Venezuela halkının demokrasi eşeğini önce kaybedip sonra da bulmasının hikayesi. Sarayın içinden, sokaktan ve yeniden kurgulanmış televizyon yayınlarından oluşan zengin görüntü malzemesini böylesine güzel harmanlayınca, okullarda medya dersi olarak okutulması gereken bir ibret vesikası çıkıyor ortaya. Ne gariptir ki, medya kurbanı bir siyasinin (ve koca bir halkın) başına gelenleri, başka bir medya kurumunun tanıklığı sayesinde öğrenebiliyoruz ancak.