Kore yapımı “İlkbahar, Yaz, Sonbahar, Kış... Ve İlkbahar”, bir gölün ortasında yüzen bir tapınakta yaşamlarını sürdüren yaşlı ve erdem sahibi bir Budist keşişle, çocuk yaşta yanına aldığı genç bir keşiş arasında yıllara yayılan -ama dört mevsimde anlatılan- bir büyüme, hayatı tanıma ve erdem kazanma öyküsü. Her ne kadar, film bu haliyle modern yaşam kurgusundan uzak gibi görünse de, anlattığı her bir mevsimde, bir insanın yaşamında yüzleşmek zorunda kaldığı önemli bir dönüşüme odaklanıyor. Böylece, geçtiği zamanı, mekânı ve dinsel arka planı aşıp, insan olmanın evrensel özüne dair, dingin bir anlatıya dönüşüyor. San Sebastien ve Locarno gibi önemli festivallerden ödüllerle dönmüş filmin müthiş bir görselliğe ve huşu veren bir ses kurgusuna sahip olduğunu belirtmeden geçmeyelim.