'medeni' toplumlarda 'masum' bir sözleşme sembolü olan yüzüğe iyi ile kötünün ilahi mücadelesinde 'kötücül' bir anlam yüklemek Tolkien'in fikri tabii ki. Güzel bir ironi...
Yüzük tam da 'bana bir şey olmaz, benim iktidarla hiçişim olmaz' diyenlerin başına bela oluyor. Yüzüğün iktidar vaadine karşı çıkamayarak bu yolda telef olan kahramanları izlemek de bizim kaderimiz oldu. Gönüllüce kendimizi adadığımız toplam 10 saatlik beyazperde macerasında biz de bir anlamda 'yüzük'ün etkisine girdik. Özellikle fanatikleri bir yıl arayla giren her filmi tutkuyla bekler olmuştu. Herkes karanlık sinema salonlarına 'açgözlülükle' daldı, her bölümü büyük bir iştahla silip süpürdü, üzerine saatlace, günler süren yorumlar yaptı, tartışmalara girdi.
Tolkien'in kitabıyla Peter Jackson'ın filmleri arasında fark tartışılsa da genelde 'yüzük fanatikleri' sinema salonlarından memnun ayrıldı. İki yıldır parmağımıza taktığımız yüzüğü çıkarma zamanı gelm,ştir artık. “Yüzüklerin Efendisi” efsanesinin sonuna geldiğimiz şu günlerde “Kralın Dönüşü”nü izleyip koltuklarımızdan ayrılırken, belki de yapabileceğimiz en anlamlı şey bu: Her şeyi bir kenara bırakarak, 2001’in Aralık ayına, “Yüzüklerin Efendisi” efsanesinin ilk filmi “Yüzük Kardeşliği”ni izlediğimiz ilk günlere dönmek ve o günden bu güne güce, içimizdeki iyiyle kötünün mücadelesine bakışımızın ne ölçüde değiştiğini sorgulamak.
Sinemanın işlevi de bir anlamda bu belki, aynadaki yansımamıza tarafsızca bakabilme pratiği kazanmak.
İyi seyirler :))