'Özgürlük' diyerek haykırıyor, cehennemi kaçıştan sağ kurtulan bir grup siyahi Nijeryalı...
Ondan önce ise filmin bir yerlerinde 'Günahlarımız için..' diyor 'beyaz' teğmen Bruce Willis, yukarıdan gelen emirleri boşverip onları katilamdan kurtarmak için emrindeki askerleri ikna ediyor. ...
'Onların' yüzlerindeki minnettar ifade ise kendilerini kurtaran Amerikalı askerlere hediye. Kamuflaj için yüzü boyanmış, cehennemden kaçış süresinde de çamura ve ise boyanmış suratıyla bile hala çekici olmayı başaran Bruce Willis ise bir 'beyaz' Amerikalı teğmen olarak kurtarma timinin lideri. Yaralı, yorgun ama gururlu.
'Güneşin Gözyaşları' beyaz ile siyahı ırkın karşılaşması bir anlamda. Daha önceki sayısız örneğinde olduğu gibi. Mevzunun derinine inmeyelim ama Nijerya'daki iç savaşa müdahale eden Amerikalı askerler, kardeşin kardeşi vurduğu iç savaşta kendi tarafını tutuyor ve yine karikatüristik bir zıtlık yaratarak iyi ile kötünün kaba tanımını yapıyor.
Alıştığımız mevzular bunlar belki ama 'Güneşin Gözyaşları' kendisini öylesine ciddiye alıyor ki, taraf tutmanın dozunu bir tık aştığında çok acınası bir söyleme dönüşüyor.
Son derece başarılı çatışma sahneleriyle film, iyi kotarılmış, sıradan bir aksiyon olarak yerini alabilirdi.
Ama olmamış; 11 Eylül sonrası yaşanan panikle paralel, dünyanın bir taraflarında 'bulunmayı' mazur gösterme derdine düşen, üstelik de bunu büyük günahı olan Afrika'da temizlemek isteyen Hollywood'u aşan bir niyet olarak 'Güneşin Gözyaşları' ağlanası ve de üzerine gülünesi bir film olmuş..
Neyse, vizyonda başka filmler de var,
Hepimize iyi seyirler :))