Türk sinema tarihinde belirli bir miladı işaret ettiğini söyleyebileceğimiz “Eşkıya”, “Fahriye Abla”, “Muhsin Bey” ve “Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni” gibi filmleriyle tanıdığımız Yavuz Turgul’un imzasını taşıyor. 35 yıldır hapiste olan, bu süre boyunca oldukça değişen ve olgunlaşan Baran adlı eşkıya, hapisten çıkınca bir türlü kurtulamadığı geçmişinin izini sürmek için İstanbul’a gelir. Ancak burada onu bekleyen, gündelik pratiklerine, işleyiş ilkeleri ona tamamen yabancı olan bir hayat ve bu hayatın içinde yok olup gitmiş bir geçmiş bekliyor. Baran, aradığı geçmişi bulamadığı gibi, eşkıyanın dağdan şehre indiğini, hem de farklı bir yüzle indiğini acı bir şekilde görüyor.