Scorsese, kolejden sonra sinema okumaya karar verdi ve 1964'te NYU Sinema bölümünü bitirdi. 60'ların öğrenci hayatını konu alan filmiyle yapımcı Roger Corman'ın ilgisini çekti. Boxer Bertha (1972) ve "Mean Streets" (1973) filmlerini çekti. Bu filmler Scorsese'in stilini biraz olsun belirlemişti. Filmde New York'ta yaşayan, 'sıkı dost' Harvey Keitel ve Robert De Niro'nun Little Italy'de yaşanan küçük suçlarla sallanan arkadaşlıkları anlatılıyordu. "Alice Doesn't Live Here Anymore" (1974) filmiyle aktrist Ellen Burstyn'ın En İyi Oyuncu Oscar'ını almasını sağladı. 76'daki Taxi Driver (De Niro filmde Travis Bickle's rolündeydi) filmini, 77'de Newyork, Newyork müzikali izledi. Bir hastanede tedavi gördükten sonra 1980'de kotardığı Raging Bull filmi, birçok Amerikalı eleştirmen tarafından 'seksenli yılların en iyi filmi' sayılır. 1983'te The King of Comedy ile komedi tarzını deneyen Scorsese, iki yıl sonra kara-komedi tarzında bir New York manifestosu olan After Hours ile sinemaseverlerin karşısına çıktı. Tüm dünyada büyük yankı yaratan "The Last Temptation of Christ"ten sonra mafya konulu "GoodFellas" (1990), daha sonra ise "Cape Fear" ve "The Age of Innocence" filmlerini yönetti. Dalai Lama ve Tibet meselesine eğilen "Kundun" filmiyle uzaklaştığı 'gece' filmlerine, "Bringing Out The Dead" ile dönüş yaptı. Son filmi "New York Çeteleri"yle bir kez daha Oscar'a aday olan Scorsese'yi bakalım Akademi bir kez daha göz ardı etmeyi içine sindirebilecek mi?