Jack Nicholson

Jack Nicholson’ı keşfeden isim, B filmlerinin önemli şahsiyeti Roger Corman oldu. Nicholson, Corman’ın en bilinen filmlerinden “The Cry Baby Killer”da başrolü oynadıktan sona “Little Shop of Horrors”da da dişinden rahatsız, acı çekmeyi seven bir karakter olarak çıktı karşımıza. Bundan sonraki asıl parlayışı, Peter Fonda’nın kült filmi Easy Rider’da canlandırdığı Nicholson’a ilk Oscar adaylığını getiren alkolik avukat rolüyle gerçekleşti. İleride ilişkilerini sıkı fıkılaştıracağı Akademi’yle ilk tanışması böyle oldu. Bundan bir yıl sonra , hasta babasını ziyaret etmek adına kasabasına geri dönen ve geçmişiyle huzursuz bir karşılaşma yaşayan Robert Eroica Dupea rolünde, Five Easy Pieces’la bir Oscar adaylığı daha aldı. Pekçok kişi için Jack Nicholson denince akla gelen iki-üç filmden biri olan “Chinatown”da Polanski’yle çalıştı ve bir Oscar adaylığı daha kazandı. “Guguk Kuşu”nda canlandırdığı Randall McMurphy karakteri, nihayet Oscar heykelciğini eline almasına olanak verdi. “The Shining”de büyük usta Kubirck’le çalışan Nicholson, unutulmaz karakterler yaratmaya devam etdiyordu.
“The Shining”den sonra Jessica Lange’le sansasyonel sevişme sahnesiyle hatırlanan bir yeniden yapımda (“Postacı Kapıyı İki Kez Çalar”) gözüktü. Oscar heykelciğiyle yakın ilişkisini de sürdürüyordu: “Reds” filmiyle bir adaylık, Shirley Mc Laine ‘i baştan çıkarmaya çalışan eski bir astronotu oynadığı “Terms Of Endearment”la ise bir heykelcik daha kaptı. Bundan sonra, Tim Burton’ın ilk Batman’inde, kötü adam Joker’in Batman’den çok hayran kazanmasını sağladı. Burton’la bundan yedi yıl sonra, “Mars Attacks”de bir kez daha biraraya geldiler. “Prizzi’s Honor” ve “Ironweed” filmleriyle Oscar adaylık defterini doldurmaya devam etti. “A Few Good Man”de, Tom Cruise’a karşı direnen ama sonunda kaybeden generali canlandırıken “As Good As It Gets” filmiyle işler biraz değişti. Helen Hunt’ın yola getirmeye çalıştığı ve sonunda biraz adam ettiği huysuz Melvin karakteri, kariyerinin bu noktasına dek canlandırdığı sert tiplerin aksine, yumuşamaya elverişli bir Nicholson çıkardı karşımıza. Oscar’ı da kaptığı bu rolüyle belki de, bugüne kadar beyaz perdede izlediğimiz bütün Jack’lere göz kırpan oyuncu “About Schmidt” ve “Anger Management”ın da işaret ettiği gibi, artık daha çok, sinirini ya da sinir bozukluklarını sonuna kadar teşhir etmekten ziyade, düzeltmeye çalışan, daha yola gelir, daha uyumlu karakterler olarak karşımıza çıkıyor. “About Schmidt”le heykelciğe yakın durduğunu düşünürseniz, Oscarlar’ın bu halini de sevdiğine şüphe yok.