söylediklerine kısmen katılıyorum ama bence solaris biraz daha duygusal bir yaklaşıma sahip. en azından aşık olduğu kadının hayalini bile isteye öldüren bir adam var karşımızda. onun düşmanı bulutumsu yapı değil aslında kendi zihninin ona oynadığı oyunlardır. ama bu oyunlara sebep olan uzay içindeki bu yapıdır. dolaylı bir düşmen vardır karşısında. oysa kubrick her ne kadar bizi uzayın derinliklerine sokmuş olsa da bizim asıl düşmenımız yine bizim ürünümüz olan yapay zekadır. sonuç olarak burada önemli bir ayrım var bence. tabi yorumlar bakış açılarımıza bağlı. dikkat edecek olursak tarkovski çok soğuk bir yönetmen olsa da solariz, uzay macerasının yanında aşırı duygusal bir filmdir diyebiliriz.(burada kubrick'in kızıyla görüntülü telefonda konuşan adamın konuşma tarzı belki bu konu hakkında yeterince açıklayıcı olacaktır. kubric'in karakterleri bilindiği genelde buz gibi insanlardır)