Sadece 1940’ta Katin’de Sovyet askerleri tarafından katledilen on binlerce Polonyalı arasında bulunan subay babası Jakup’a değil, aynı zamanda senelerce babasının dönüşünü bekleyen annesine de adadığı Katin, Wajda’nın bugüne kadarki en kişisel ve belki de en güçlü filmi olarak görülüyor. Dört kurmaca subay ve ailelerinin kaderini anlatmak için hakiki günlükler ve mektuplardaki hikâyeleri kullanırken aşırı duygusallığa kaçmayan Katin, batıda Naziler ve doğuda Sovyetler tarafından kuşatılan Polonya’nın içinde bulunduğu zor durumu da anlatıyor. 2008 Oscar’larında Yabancı Film kategorisinde Polonya’yı temsil etmek üzere seçilen Katin, Wajda’nın ifadesiyle “bu suçun kurbanı olan kadınlar hakkında.”