Parlak bir geçmişi olan, hatta zamanında Oscar'a aday gösterilecek denli başarılı olmuş bir yönetmen olan Viktor Taransky, artık popüleritesini yitirmiştir. Çevresinde hâlâ onun yeteneğine inanan tek kişi kızı Lainey'dir. Son filmi "Sunrise Sunset"in çekimleri sırasında fazla kaprisli olan başrol oyuncusu Nicola Anders'le kapışır ve Anders seti terk eder.
Bunun üzerine, eski karısı ve stüdyo şefi Elaine Christian, Taransky'nin işine son verilmesini sağlar. Karısı ve kızı Lainey'le birlikte eski mutlu günlerinin özlemini çeken Taransky, bu olaydan sonra iyice umutsuzlaşır. Bu sırada karşısına bir bilgisayar dehası olan Hank çıkar ve Taransky'ye reddedemeyeceği bir teklif yapar. Hank, tamamen kendi tasarımı olan Simone isimli bir simülasyon programının, hem Taransky'nin eski parlak günlerine dönmesini sağlayacağını, hem de kendisine bir servet kazandıracağını iddia etmektedir. Taransky, ilk başta Hank'in önerisine sıcak bakmasa da, simülasyonu incelediğinde fikri değişir: Simone, hiçbir kapris yapmadan filminde oynayacak, çalışacak ama az para alacak, ne derse aynen yapacak ve her zaman gençliğini ve güzelliğini koruyacak bir başrol oyuncusudur, yani tam Taransky'nin aradığı şeydir. Simone'la başarıyı tekrar yakalayacak olan Taransky, zamanla başarının kendinden çok Simone'a ait olduğunu farkedecek ve kandırdığı izleyicilerine, "Simone, aslında yok, onun yaratıcısı benim", dediğinde kimseyi kendisine inandıramayacaktır.
Yaratının, yaratanın önüne geçmesi, dijital sinemanın geleceği, insanların popüler ikonların peşine düşme arzusu gibi temalarla, Andrew Niccol'un senarist olarak katkıda bulunduğu ve oldukça başarılı olmuş "The Truman Show" ile yönetmenliğini yaptığı "Gattaca"yı çağrıştıran "S1m0ne", bu iki filme göre bu temaları daha yüzeysel işlediği için eleştiriliyor.