Canterbury’ye giden bir grup hacı yolculuklarında bazı serüvenler yaşar ve vakit öldürmek için birbirlerine açık saçık öyküler anlatırlar… İngiltere’de çekilen bu film konusunu Chaucer’in öykülerinden alır. Ancak yalnızca Chaucer’in yapıtının bir beyazperdeye uyarlamasını bekleyenler hayal kırıklığına uğrayacak hatta şok geçireceklerdir. Pasolini, Rabelais tarzı bir mizah ve erotik sayılamayacak apaçık cinsel sahnelerle, öyküleri insanlığın açgözlülüğünü anlatmak için kullanmıştır. Tüm bu müstehcen mizah anlayışının ardında bile Pasolini insana temelde kötümser bakışına bağlı kalmaktadır.