Tangoyla yakınlaşarak kendileri için bir çıkış yolu bulan iki mutsuz insanın düşündürücü, gülünç, minimalist öyküsü. Jean-Claude elli bir yaşında, boşanmış, yorgun ve düş kırıklığı içindedir. "İcra memuru" olarak işi, her gün gittiği evlere taşıdığı tahliye ve icra emirleriyle, kirasını ödeyemeyen insanları umarsızlığa sürüklemektir. Derken bir gün işyerinin karşısındaki tango dersleri veren dans stüdyosuna kaydolmaya karar verir. Burada tanıştığı genç, sevimli Françoise'la hemen yakınlaşırlar. Ne var ki Françoise yakında evlenecektir ve ikisi de tanıştıkları için pişmandır. "Bu filmi dramatik komedi, romantik komedi, gülünçlü dram ya da başka bir şey olarak tanımlayamıyorum." – Stéphane Brizé