1925'te, gazeteci Cevat Şakir, Atatürk'ün kurduğu genç Türkiye Cumhuriyeti'ndeki asker kaçakları üzerine yazdığı bir yazı nedeniyle üç yıllık sürgün cezasına mahkûm edilir. Sürgün yerine otobüs ve trenle, atla ve yürüyerek yapılan altı aylık yolculuk boyunca, yazar geçmişiyle yüzleşir: Çocukluğu, annesinin ona olan düşkünlüğü, babasının ölümünden dolayı hâlâ duyduğu suçluluk ve babasının Cevat'ın ilk eşiyle olan ilişkisi... Yolculuğunun sonunda Cevat, insana ve doğaya karşı engin sevgiyle dolu, yeni bir yaşamın eşiğindedir...