Herhangi bir gün, herhangi bir insan, bir sabah erkenden çıkıyor yola. Onu kovalayan, istediği ama korktuğu, ona güzellikler getireceğini bilmeden korktuğu bir şey var. Bu, onun mutluluğu... Yanıbaşında olduğunu bilmeden onu arıyor. Yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyor. Bir saçak altına giriyor. Bir barın bulunduğu, lokanta gibi bir yer. İçerde çalışan bir sürü insan barı geceye hazırlıyor. Telefon etmesi gerektiğini söylüyor birisine, jeton veriyorlar. Kalmak istediğini, bir kadını beklediğini anlatıyor. Oturuyor, barmenle sohbete dalıyor, barmen ona bir içki veriyor. Bara müşteriler gelmeye başlıyor, kalabalık oluyor. İnsanlar konuşuyorlar. "Adım, Ümit" diyor kadın. "Barış" diyor erkek. El sıkışıyorlar, arkadaş oluyorlar...