Bruno D., bir kağıt fabrikasında yöneticidir. On beş yıl, işverenlerine ve şirket ortaklarına sadakatle hizmet ettikten sonra, bir gün, birkaç yüz meslektaşı ile birlikte, kapının önüne konur. Neden, her zaman olduğu gibi, ekonomik kısıntıdır. Başlangıçta Bruno, fazla kaygılanmaz. Onun düzeyinde birinin kolayca iş bulabileceğine inanmaktadır. Daha kırklı yaşlarını sürmektedir, yani hâlâ gençtir. Üç yıl boyunca iş bulamayınca, istemeye istemeye bir hayatta kalma savaşının içinde olduğunu kabullenmeye başlar. Artık kendisini, tek misyonu hayatta kalmak ve karısı ile çocuklarını korumak olan bir asker olarak görmektedir. Kısa bir süre sonra, elindeki bütün iyi şeylerin, evliliğindeki huzurun ve çocuklarının geleceğinin bu mücadelede göstereceği başarıya bağlı olduğunu anlar. Kendi kendini silahlandırır, saldırıya geçmeye karar verir; gayet metodik ve mantıklı bir şekilde rakiplerini silip süpürmek üzere hazırlanır. Son saldırısını, kendisi ile hak ettiği iş arasındaki son engel olarak gördüğü, Arcadia Şirketine yapacaktır. Ancak, alelacele silah altına alınmış her asker gibi, yetersiz eğitimi ve deneyimsizliği inanılmaz beceriksizlikler yapmasına neden olur. Bütün bunlara rağmen, kendine yeni bir iş –elbette ki geçici- bulur, böylece evliliğini ve buna bağlı olduğuna inandığı çocuklarının geleceğini kurtarır.