Yusuf Atılgan'ın romanının, son derece yaratıcı bir uyarlaması olan bu harikûlade sihirli gerçekçilik filmi, yalnızlık üzerine ilginç bir psikolojik öykü anlatıyor… Zebercet, Anadolu'daki küçük bir taşra kasabasında bir otel kâtibidir. Ketum görünüşü canlı bir hayal dünyasını gizleyen aksi bir adam olan Zebercet'e battal, eski Anayurt Oteli annesiyle babasından miras kalmıştır. Koskocaman, idaresi zor bir binadır; bakımını sağlamanın da sürekli terk edilmişlik ve tecrit edilmişlik duygusunu hafifletmeye pek faydası olmaz. Bir gün bir kadın trenle Ankara'dan gelerek otelde tek bir gece geçirir. Ertesi gün otelden ayrılırken, bir hafta içinde geri döneceğini söyler. Zebercet o dönene kadar ne yapacağını bilemez, ama zaman geçip te kadın görünmeyince, tutkusu yavaş yavaş bir saplantıya dönüşür. Yalnızlığı ve başka insanlarla iletişim kuramayışı, Zebercet'in derin bir değişime uğramasına yol açar. Kafasını fena halde takarak dağıtmaya başlayan Zebercet'in melankolik, temkinli dış görünüşünün altındaki psikopat kişiliği ortaya çıkar…