Werner Herzog ile 1991'de ölen Klaus Kinski arasındaki sevgi-nefret ilişkisi üzerine bu son derece kişisel belgeselde, Herzog ilk kez tanıştıkları Münih'teki daireyi ve filmlerinin çeşitli mekânlarını yeniden ziyaret ederek, ilişkilerinin genellikle şiddetli iniş çıkışlarının izini sürüyor. Ayrıca bu, çok yetenekli ve son derece zor bir adamın da portresi – ya da "adamlar"ın, çünkü bu film, bir bakıma, Kinski üzerine olduğu kadar Herzog üzerine de… 1950'lerde, Werner Herzog 13 yaşındayken, egomanyak bir sinir küpü olan Klaus Kinski'yle aynı dairede yaşıyordu. 48 saat süren, dinmek bilmez bir öfke krizinde Kinski, ortalıktaki tüm mobilyaları paramparça etmişti. Bu kaostan, çok güzel ama çabuk alevlenen bir ortaklık doğmuştu. 1972'de Herzog, "Aguirre, Tanrı'nın Gazabı"nda Kinski'ye rol verdi. Bunu dört film daha izleyecekti. Ama, bu belgeselin adının da ima ettiği gibi, onlarınki öyle pürüzsüz bir iş ilişkisi değildi. Herzog filmlerinden ikisinde oyuncularını ve teknik ekibini cehennemi mekân çekimlerine zorladı ve Kinski, "Aguirre" ve "Fitzcarraldo"nun set görüntülerinden de açıkça anlaşıldığı gibi, çizmeyi aştığı zaman yönetmeni uyarmaktan hiç çekinmiyordu…