Bayzai'nin natüralist "Küçük Gariban Bashu"suna taban tabana zıt bir mistik allegori olan bu filmde, aniden trajik bir cenazeye dönüşen büyük bir orta sınıf düğün törenini aktarmak için incelikli hikâye anlatma yöntemlerine başvurulmuş… Tahran'da, kaygısız bir genç kız, büyük bir mutluluk içinde evlilik hazırlıkları yapmaktadır. Ama taşrada yaşayan ablası kameraya döner ve kendisiyle ailesinin asla Tahran'a ulaşamayacaklarını söyler. Bir araba kazası geçirip öleceklerdir. Gerçekten ölürler de. Aile, düğün dernek kurmak yerine büyük, ağlamaklı bir cenaze töreni düzenler. Durumdan habersiz, düğün hediyeleriyle gelen konuklar, bir cenaze töreni ziyafetine katılmak zorunda kalırlar. Sadece ailenin yaşlı reisi büyükanne, torununun programa uygun şekilde evlenmesi konusunda kararlıdır. Üzüntüden çılgına dönmüş genç kız onun isteğine uyar ve beyaz gelinliğini giyer. Tören devam ederken ölen abla çıkar ortaya; sanki evliliğin doğruluğunu onaylıyormuş gibi, yanında kocası ve çocukları, odada neşeyle uçarcasına dolaşır…