Sokurov'un "aile" üçlemesinin bu ikinci bölümü, dul bir adamı tek oğluna bağlayan inanılmaz sevgi üzerine unutulmaz bir mesel ve kendi başına şaşırtıcı bir estetik başarı… İki erkek, emekli bir subay ve çok sevdiği oğlu, eski bir binanın çatı katında yaşarlar. Yıllar önce, baba hava kuvvetleri akademisinde ders verirken, âşık olmuş, evlenmiş ve dünyaya bir oğul getirmiştir. Karısı hayatının baharında öldükten sonra adam hiç evlenmemiş, oğlu Alexei'yi kendi başına büyütmüştür. Yıllardır, anılarla ve günlük ritüellerle dolu kendi özel dünyalarında yaşamışlardır. Artık büyümüş olan Alexei de orduya katılmayı planlamaktadır, bu arada her geçen gün biraz daha annesine benzemeye başlar. Baba, oğlunun bulunmadığı bir hayatı hayal bile edemez, oğlu da onun sevgisine karşılık verir. Bazen kardeş gibidirler, hatta bazı anlarda sevgili gibi. Alexei spordan hoşlanır, sorumsuzluğa meyillidir ve kız arkadaşıyla sorunları vardır. Kız, Alexei'nin babasıyla olan yakın ilişkisini kıskanmaktadır. Her oğulun gün gelip kendi hayatını yaşaması gerektiğini bilmesine karşın, Alexei iki arada bir derede kalmıştır. Babası ise belki başka bir şehirde daha iyi bir işi kabul etmesi, belki yeni bir eş araması gerektiğinin farkındadır. Ama o zaman kim Alexei'nin kâbuslarının acısını dindirecektir?..