Yabancılaşma ve arzuyla ilgili ilham verici bu dram, aşk ve yalnızlık üzerine melankolik bir meditasyon… Kısa bir süre önce eşcinselliğini kabullenen 17 yaşındaki Gerardo sevgilisi Bruno'dan ayrılmıştır. Gerardo kendisini Mexico City'nin sokaklarında anlamsızca gezerken bulur. Dolaştıkça, benzerlikler ona işkence eder: Gördüğü her vücut, şimdi hayallerinde onunla olan sevgilisiyle ilgili anılarını canlandırmaktadır. Ancak hayalleri acısını hafifletmez, kendini tatmin ederek de rahatlayamaz. Başkalarıyla girdiği kısa süreli ilişkiler de kaybının acısını azaltmaz. Bruno artık onu terk ettiğine göre, Gerardo biten aşklarından geriye kalanları kendisine saklamaya kararlıdır, ancak bu gökyüzünden geçen bulutları yakalamaya benzemektedir. Gerardo'nun tek tesellisi çöpte bulduğu bir mektuptur, ve mektubun kendisiyle alâkası olmadığı gerçeğini kabul etmez. Gerardo'nun acısı onu çevresindeki gerçeklere karşı kayıtsız hale getirmiştir. Çok geçmeden, başkalarını kendi yaralanmış, yıkılmış egosunun yansımaları gibi görmeye başlar. Başkalarının ilişkileri, fikirleri onu hiç ilgilendirmez ve arkadaşları bile gözünü açmayı beceremez…