Buz kesmiş bir sahil köyünde yaşamın sınırlarına isyan eden yetenekli bir yeniyetmenin portresi, gerçekçilik, mizah ve metaforu esin dolu bir biçimde harmanlaması sayesinde, seyirciyle doğrudan iletişim kuruyor… Acaba o, köyün delisi mi, yoksa çevresine göre fazla akıllı olduğu için tebdil kıyafet gezen bir deha mı? On yedi yaşındaki cüretkâr Noi, İzlanda'nın kuzeyindeki gözden ırak bir fiyortta yaşama kapılmış sürüklenmektedir. 1970'lerden kalma kiç eşyalarla donatılmış, yıkıldı yıkılacak bir evde büyükannesiyle birlikte oturmaktadır. Babası Kiddi ise, alkolizmle mücadele ederek yaşamını tek başına sürdürmektedir. Kışın, tekinsiz dağlarla çevrili fiyort dış dünyadan kopar ve bir kar örtüsü altına gömülür. Bu beyaz duvarlı hapishanede kapana kısılmış, hayalleri yıkılmış Noi, hep yapacak ilginç bir şey bulmaya çalışırken, bir yandan da okula gitmek gibi, ondan beklenen görevlerden kaçınmaya çabalar. Noi kendisi gideceğine, okula babasının teybini yollar ve zamanını yerel kitapçı dükkanının sahibiyle ya da benzin istasyonunda çalışan güzel şehirli kız İris'le sohbet ederek geçirir. Noi, İris'le birlikte bu ıssız yöreyi terk edip gitme hayalleri kurar. İris için bu hayaller bir tür oyundan ibaretken, Noi için daha anlamlı bir yaşam sürme amacıyla daha iyi bir dünyaya kaçmayı temsil eder. Ama kaçıp gitme yolundaki beceriksizce çabaları hızla kontroldan çıkarken, doğal bir felaket Noi'nin evrenini sarsacaktır… 29 yaşındaki ödüllü kısa filmci Dagur Kári - müzisyen sıfatıyla, filmin minimalist müziğini de üstlenmiş - çarpıcı imgeler ve küçük ayrıntılarla dolu bu ilk kurmaca filminde hüzünlü-komik durumlara karşı çok duyarlı olduğunu gösteriyor.