Derviş Zaim'in son filmi "Çamur", yönetmenin içinden çıktığı coğrafyaya bir yolculuğu, Kıbrıs'a ve Kıbrıs sorununa sembolizm, realizm ve sürrealizmi harmanladığı bir perspektiften bakışı olma özelliği taşıyor.
Kıbrıs'taki askerliğinin son haftalarında gizemli bir hastalığa yakalanan Ali, konuşma yeteneğini kaybeder. Sürekli nöbet tuttuğu, insanların şifa getirdiğine inandıkları çamurla kaplı bölgeye dair batıl inanç, Ali'ye de sıçrar ve o da hastalığına iyi geleceğini düşünerek çamur birikintisinden medet ummaya başlar; üstelik çamurdaki bir kuyuda bulduğu Kibele Tanrıçası'nın kültü üzerinden, insanların daha önce iyileşmesini istedikleri bölgelerin kalıplarını buraya gömdüklerini öğrenir ve kendi başının kalıbını çamura gömer. Sonuçta "Çamur" gerçekten de Ali'nin hastalığı üzerinde olumlu etkide bulunur; ama çamur değdiği herkesi aynı şekilde olumlu şekilde etkilemeyecektir.
Derviş Zaim'in "Farklı anlatım tarzlarını aynı yapı içinde kullanmanın kimi filmlere güç katabileceğini düşünüyorum; "Çamur" böyle bir film. "Çamur"da sürrealizmden, sembolizmden ve gerçekçi bir anlatımdan izler bulmanız mümkündür." dediği film, Kıbrıs sorununa içeriden bir bakış geliştirmeyi deneyen, sorunun çözümüne dair belirli bir umut taşıyan bir film.