Filmin dört yönetmeni otobanlarda, atölyelerde, bekleme salonlarında, oturma odalarında ve spor merkezlerinde, 2000’in Ocak ayında ağırlıklı olarak aşırı sağa oy veren Avusturya’yı aramaya koyulmuş. Jörg Haider’in partisine yağan isimsiz ve huzursuz edici binlerce oya bir yüz kazandırmak için, biraz da felaketi savuşturmaya yardımcı olmak niyetiyle, öfke ve korkularını bir sinema yapıtına dönüştürmüşler. Medya kamuoyu araştırmalarını değerlendirmekten başka bir şey yapmazken, yönetmenler insanlara kulak vererek, çiğ, bazen rahatsız edici, hatta isyan ettirici ve paradoksal bir şekilde, çoğu zaman dokunaklı anlar yakalamışlar. Filmin bölümleri farklı tarzlarda çekilip kurgulanmış, ama tümü de normallik, kimlik, politika, yoksulluk ve paranoya kavramlarına ilginç açılımlar getiriyor ve seyirci bakımından sürükleyici, ama son derece de rahatsız edici bir film ortaya çıkıyor.