1925. 54 yaşındaki, pembe yanaklı Carl Akerblom, Uppsala'daki Akademiska Hastanesi'nin psikiyatri bölümünde yatan bir hasta. Egzantrik bir mucit olan Carl, nişanlısı Pauline Thibault'u öldüresiye dövmeye kalkınca hastaneye yatırımış aslında. Çok sayıda gerçek ya da düşsel konuşmanın, bu arada Rigmor adında gizemli beyaz bir palyaçonun kabusu andıran ziyaretinin ardından Carl, Profesör Osvald Vogler adındaki bir başka hastayla birlikte çekecekleri bir film projesinin hayalini kurmaya başlıyor. Aktörlerin beyazperdenin arkasında durup görsel sahnelerle senkronize bir biçimde filmin diyaloglarını seslendirecekleri, dünyanın ilk "canlı sesli" filmini çekemelerini planlıyor. Filmin ilk gösterimi teknik açıdan bir facia oluyor; ancak Carl ile Osvald bunu bir tiyatro zaferine dönüştürüyorlar.

Film yapımcılığının ve tiyatronun, her iki dalın da tartışmasız ustalarından biri tarafından gerçekleştirilen kara mizah yüklü, aynı zamanda da tedirgin edici bir tahlili.